Laat ons in contact blijven!

Brakesection Magazine

Onbekend? Onbemind! Monte Igueldo

#1 (April 2017)

Onbekend? Onbemind! Monte Igueldo

Foto: Monte Igueldo

Onbekend? Onbemind! Monte Igueldo

Al eeuwenlang vinden er pelgrimstochten plaats naar Santiago de Compostella. Maar het is ook interessant om je als pretparkfan aan die tocht te wagen! Op een zijweg van de officiële route ligt namelijk een onooglijk klein parkje verstopt met de naam ‘Parque de Atracciones Monte Igueldo’. Dat is stiekem ook een prachtpark dat je minstens één keer in je leven gezien moet hebben. Zelfs wanneer er geen enkele attractie blitse statistieken kan voorleggen.

Het attractieaanbod stelt op het eerste zicht niet veel voor. Er is één achtbaan met een bescheiden maximumsnelheid van 50km/u en een nog bescheidenere tracklengte van ongeveer 300 meter. ‘Publiekstrekker’ twee is een grotendeels openlucht bootrondvaart die over de gehele lengte een tergend traag dobbertempo aanhoudt. Het lijstje parktoppers wordt vervolledigd door een spookhuis dat voorzien is van een toegangspoort die er uit ziet als een gedrogeerde yeti. Tel daarbij het feit dat de regio verder een woestijn is op vlak van pretparkvreugde en we komen al snel tot het besluit: Onbekend en onbemind met recht en reden. Fout! Monte Igueldo is top!

EEN STUKJE VOORGESCHIEDENIS | DE KONINGIN IS DE OORZAAK

Aan het begin van de twintigste eeuw zijn de inwoners van Barcelona, Catalonië en San Sebastián, Baskenland het beu om de berg op te wandelen. Beide steden bouwden langs hun kant van de berg een kabelspoorweg (een funiculàr in het Spaans) waarmee het hoogteverschil snel, volautomatisch en zonder puffen of blazen overbrugd kon worden. Beide steden planden ook een pretpark op de bovenverdieping. Barcelona was eerst met Tibidabo in 1901. San Sebastián was later, maar koos zonder twijfel de betere berg uit: ruwweg 170 meter van de oceaan in verticale én in horizontale zin. Tibidabo ligt enkele kilometers van de kustlijn en is bijgevolg een miljoen keer minder legendarisch, maar uiteraard is er meer nodig dan luiheid om een funiculàr en een park uit de grond te stampen. San Sebastián was het zomerverblijf van María Cristina de Habsburgo-Lorena. Dat was niemand minder dan de moeder van de laatste officiële koning van Spanje, maar die laatste koning van Spanje werd pas in 1883 geboren en zolang de knul geen zestien was, zwaaide mamma de scepter over het volledige Spaanse koninkrijk. Toen de koningin van Spanje de stad als zomerverblijf koos, stroomde het geld binnen. Een lang verhaal kort: San Sebastián werd stinkend rijk, een lokale advocaat toonde in 1911 architecturale aspiraties en op 25 augustus 1912 knipte María Cristina de lintjes door van zowel de funiculár als het park.

EEN STUKJE ACHTBAANGESCHIEDENIS | MONTAÑA SUIZA

Het park opende met een casino, een restaurant en een auditorium. Toen in 1925 gokken werd verboden, werd het casino omgebouwd tot een danszaal, maar verder zijn alle topattracties die je er vandaag ziet nog steeds dezelfde als in 1930.
De meest in het oog springende is ‘Montaña Suiza’. Deze achtbaan is vergeleken met hedendaagse varianten een peulenschil, maar het is eveneens een parel van monumentale achtbaanhistoriek. Hij werd ontworpen door Erich Heidrich en opende in 1928. Het was een baan van het type ‘scenic railway’ dat in die tijd veel gebouwd werd. Ook de Spaanse versie opende met houten rails, maar anders dan bij de meeste van zijn soortgenoten kreeg de ‘Montaña Suiza’ een baan die volledig uit beton werd opgetrokken in plaats van de klassieke houten ondersteuningen. Op deze manier zou de achtbaan beter beschermd zijn tegen de extreme weerscondities die typisch zijn voor de streek. Later werd ook de houten rail vervangen door een stalen exemplaar. Het zou daardoor de oudste functionerende stalen achtbaan ter wereld zijn. Bovendien is het ook één van de laatste zeven coasters die nog gebruik maakt van een ‘brakeman’. Dat is een personeelslid dat telkens de hele rit meerijdt en onderweg de snelheid van de trein controleert en waar nodig afremt. In San Sebastián bestaat de trein uit twee wagentjes met vijf rijen voor twee personen; de brakeman zit tussen de twee karretjes in. In totaal heeft Montaña Suiza twee treintjes waarvan er één in de remise kan voor onderhoud of wanneer het minder druk is. De grootste uniciteit van de baan zit echter niet in het oude staal, noch in de met uitsterven bedreigde remknul. Wij herhalen: “San Sebastián koos de betere berg”. Als er één scenic railway is die het woordje ‘scenic’ dubbel en dik verdient, dan is het deze. Er is geen enkele achtbaan die je na de lifthill op zo’n smetteloze blik op de oceaan trakteert.

Meer dan een achtbaan

‘Rio Mysterioso’, de tweede topper van het park, teert volledig op de betovering van de oceaan. Waar ‘Montaña Suiza’ je een vluchtige blik gunt voor je aan de afdaling begint, kan je dit zicht vrijwel de hele tijd bewonderen vanuit deze bootjes. Dat uitzicht is zó betoverend dat je het eigenlijk zelfs niet erg zou vinden wanneer ze nog trager door hun vaargeul zouden dobberen. Het enorme groene waterrad dat de stroming aandrijft, kruidt het geheel af met tijdloze nostalgie. Iets minder betovering vinden we bij de eerder vernoemde toegangspoort in de vorm van een gedrogeerde Yeti. Desondanks haar kranige leeftijd, weet het ‘Casa del terror’ nog steeds mensen gillend buiten te jagen. Doorgaans zijn het dan vooral tienermeisjes. Voor de liefhebbers van guilty pleasures: er is een vage darkride en een interessante combinatie van ‘softplay’ en ‘molentje’. We vermoeden dat u voor deze laatste als lezer al boven de maximale toegelaten leeftijd zit, maar u kan altijd proberen.

MONTE IGUELDO PRAKTISCH

Om het park te bereiken zijn er twee opties. Ofwel neem je de lange weg naar boven, maar let op: als je dit met de auto doet, wacht er een betalende parking. De andere, warm aanbevolen mogelijkheid is de funiculár. Het is een belevenis om de berg te bestijgen in één van de drie oudste kabelspoorwegen van Spanje. Zeker nu je weet dat die door María Cristina zelve werd geopend. Uiteraard betaal je ook daar een prijs voor. Het park werkt daarnaast met een toegangsprijs én bijkomende prijzen per attractie. Dat heeft als voordeel dat je enkel betaalt wat je doet, maar de ganse dag met achtbaanritjes vullen wordt dan wel een dure aangelegenheid. Ook voor het eten in het park betaal je duidelijk mee voor het zicht: de prijzen liggen gevoelig hoger dan in de rest van de stad. Het park is compact en overzichtelijk en je vindt er alle attracties vlot terug.

EN HOE ZAT DAT NU MET SANTIAGO?

Goed dat u het zich afvraagt: wij waren het bijna zelf vergeten. De Camiño de Santiago zoals hij het vaakst wordt genoemd, ontstond in de 11e eeuw. De hoofdroute vanuit het Noorden start in Parijs en loopt daarna achtereenvolgens langs Orléans, Tours, Poitiers en Bordeaux. Vanaf dat punt kan je kiezen uit twee wegen om de Pyreneeën te passeren: er doorheen via Ostabat en Roncesvalles of er omheen langs de westkust via Irun en net over de grens San Sebastián, het zomerverblijf van wijlen Koningin María Cristina de Habsburgo-Lorena. Wij veronderstellen dat komende zomer het ideale moment is voor een wandelingetje voor uw zielenheil. Of dat echt zo is, kan u alleen maar te weten komen in Parque de atracciones Monte Igueldo, want daar staat ook de ‘Boca della veritá’. Dat is Spaans voor de mond van de waarheid en die schijnt dingen over uw bestemming in de wereld en het leven te zeggen. Geen alternatieve feiten. Voor één symbolische euro hoort u de waarheid.

Meer artikels uit #1 (April 2017)

Met heel veel dank aan onze sponsors:

To Top