Laat ons in contact blijven!

Brakesection Magazine

The Lost Temple: Creativiteit to-the-next-level, op zo veel vlakken…

#3 (September 2014)

The Lost Temple: Creativiteit to-the-next-level, op zo veel vlakken…

Foto: Movie Park Germany

The Lost Temple: Creativiteit to-the-next-level, op zo veel vlakken…

Amper plaats, amper tijd en amper een budget… het zijn problemen die wel meer pretparken hoofdpijn bezorgen bij het bedenken, plannen en bouwen van een nieuwe attractie. Movie Park Germany bewijst dit jaar echter opnieuw dat het met de nodige creativiteit en enthousiasme mogelijk is om ondanks die beperkingen toch pareltjes van belevingen te bouwen.

Het is niet de eerste keer dat het Duitse park in Bottrop voor deze uitdagingen kwam te staan: met de in 2011 geopende indoor-achtbaan ‘Van Helsing’s Factory’ toonde het park reeds wat er met een relatief klein budget mogelijk is op een beperkte ruimte. Niet alleen slaagde Movie Park Germany er toen in om een kleine achtbaan (de baan is amper 400 meter lang, slechts iets meer dan zeven meter hoog en haalt nog geen 40 kilometer per uur) zeer spectaculair te laten aanvoelen, de attractie werd door een slimme aanpak van de thematisering en de toevoeging van effecten meteen ook een enge belevenis met een verhaal.

Een jaar later, in 2012, droomde het park van een nog grotere achtbaan: een spectaculaire coaster van 45 meter hoog die ongeveer 10 miljoen euro zou gaan kosten. De plannen lagen op tafel en de fans werden langzaam warm gemaakt voor de komst van de nieuwe achtbaan die dit jaar, in 2014, zou openen. In augustus van 2012 raakte helaas bekend dat Parques Reunidos, de groep die eigenaar is van Movie Park Germany, besloten had om het budget toch niet toe te kennen waardoor het volledige project afgeblazen moest worden. Sinds 2012 investeerde het park dan maar in enkele kleinere toevoegingen en opknapwerken. Er was voor honderd procent ingezet op de ontwikkeling van de nieuwe achtbaan, waardoor er na het schrappen van het budget geen tijd meer was om nog snel een grote nieuwigheid klaar te stomen voor 2013.

Er kwam een nieuw showaanbod in 2012, de 4D-film werd vervangen en vorig jaar opende er een nieuw, kleinschalig gebied in Nickland met een auto-attractie gebaseerd op de ‘Teenage Mutant Ninja Turtles’. Hoewel die laatste nieuwigheid best mooi aangekleed werd, blonk de attractie niet echt uit in creativiteit of originaliteit. Ook 2014 leek voor Movie Park Germany geen bijzonder jaar te gaan worden tot in november van 2013 onverwachts geheimzinnige foto’s opdoken van werken in één van de leegstaande hallen van het park. Niet veel later bevestigde Wouter Dekkers, de directeur van het park, de komst van een nieuwe, spectaculaire attractie in de voormalige “Movie Magic”-hal die iedereen zou overdonderen…

Racen tegen de tijd

Aanvankelijk was er nog even het idee om een darkride te openen die gebaseerd was op de Germaanse god Thor, vergelijkbaar met de attractie die in juni 2013 opende in het Noorweegse pretpark Tusenfryd. In “Thor’s Hammer” maken bezoekers daar een rit doorheen een mythologisch wereld waarbij echte decors afgewisseld worden met 3D-videobeelden. Ondanks de aanvankelijk grote interesse besloten Dekkers en co toch voor een ander concept te kiezen: de nieuwe attractie voor Movie Park Germany moest een beleving worden die nog nergens anders te vinden was.

Een eenvoudige email in de mailbox van Wouter Dekkers, die de nieuwe “Immersive Tunnel”-attractie van Simworx voorstelde, zette hem op het spoor van The Lost Temple. Het nieuwe attractie-type was uniek, niet verschrikkelijk duur en er kon een volledig verhaal rond opgebouwd worden: de keuze voor de nieuwe attractie van 2014 was gemaakt. Medio augustus 2013 kreeg Dekkers de toestemming van Parques Reunidos om het concept verder uit te werken, waarmee de race tegen de klok was ingezet.

Nu Movie Park Germany de toestemming had om de nieuwe attractie te bouwen, kon de zoektocht naar geschikte partners beginnen. Uiteraard zou Simworx de simulators en schermen leveren, maar er moesten natuurlijk ook bedrijven gevonden worden die in een zeer korte tijd een hoge kwaliteit konden afleveren op vlak van 3D-film, conceptontwikkeling en thematisering. Uiteindelijk koos Movie Park Germany voor “Riva Digital” uit Dubai voor de ontwikkeling van het verhaal en de 3D-film. TAA (Theming and Animatronic Industries) werd aangesteld om het voorbereidende werk voor de thematisering te doen, waarna het Spaanse bedrijf Rocas & Design in minder dan drie maanden tijd de kale hal omvormde tot een sterk gethematiseerde wereld.

Maak kennis met Dr. Jeffrey Carter

Net zoals bij ‘Van Helsing’s Factory’ koos Movie Park Germany voor een thema dat met films te maken heeft, maar waarop geen auteursrechten betaald moeten worden. De figuur Abraham Van Helsing had in 2004 opnieuw heel wat aan populariteit gewonnen door de spectaculaire film van Stephen Sommers. Movie Park Germany creëerde echter een eigen Van Helsing, sterk gelijkend op die van Sommers, maar vooral gebaseerd op de originele figuur van bedenker Bram Stoker. Omdat het boek van Stoker ondertussen beschouwd wordt als algemeen erfgoed kon het park dus uitpakken met een populaire figuur, zonder daarvoor zwaar in de buidel te moeten tasten op vlak van de auteursrechten.

Ook rond The Lost Temple hangt een filmische sfeer: een vleugje Jurassic Park, een snuifje Indiana Jones en een geutje Tomb Raider of dus wat dino’s en archeologie, wat expeditie en wat geheime tempels. Het thema is herkenbaar uit de filmwereld, bezoekers herkennen het sfeertje en toch hoeft Movie Park Germany geen cent uit te geven aan copyrights. Een slimme techniek waaraan niemand zich stoort en waardoor het park kan uitpakken met een nieuwe film-attractie. Al kan ook geopperd worden dat doordat de attractie zelf intensief gebruik maakt van een film daar de link met het parkthema te vinden is.

In de attractie maak je kennis met Dr. Jeffrey Carter, een archeoloog die samen met zijn expeditieteam een ondergrondse tempel heeft ontdekt. Je wordt uitgenodigd om het team te gaan versterken en al snel blijkt dat niet zozeer de tempel zelf de grootste ontdekking was. In het basiskamp is namelijk ook een groot dinosaurusfosiel te vinden. Een grote lift brengt je zevenhonderd meter diep onder de aardkorst, waar je in een grote tempel muurschilderingen aantreft van dino-saurussen. Een grote vuurbal jaagt je verder de diepte in, onder een gigantisch skelet door en via een ruimte vol kristallen, naar een plek die met gigantische poorten is afgeschermd. Eén van de expeditieleden ontvangt je en bereidt je voor op een bezoek aan de ‘Lost Temple’. Dr. Jeffrey Carter en de rest van het team zijn in gevaar en hebben je hulp nodig. Een onverwachtse aardbeving verstoort de voorbereiding en halsoverkop neem je plaats in één van de twee expeditiebussen die je naar de tempel brengen. Daar blijken nog echte dino’s te leven en die zijn niet echt blij met bezoekers. Wanneer de tempel dan nog eens begint in te storten worden de rollen omgekeerd: Dr. Carter slaagt er in de bezoekers weer in veiligheid te brengen.

Tot zover het verhaal van de attractie. Toegegeven, het is allemaal wat bij de haren gesleurd… Een tempel met Maya-accenten en rotsschilderingen van dinosaurussen? Die dan ook nog eens blijken te leven op zo’n zevenhonderd meter diepte? Achteraf gezien houdt het allemaal maar weinig steek, maar in de attractie zelf hebben we daar geen minuut bij stil-gestaan. Je gaat op in het verhaal, geniet van de toffe effecten en knap aangeklede ruimtes, die je langzaam voorbereiden op de rit in de simulator…

Slimme technieken, knappe effecten, heerlijk wachten

In tegenstelling tot bij vele attracties is het duidelijk dat de wachtrij van ‘The Lost Temple’ geen wachtrij is, maar intrinsiek deel uitmaakt van de attractie zelf. Vanaf je het gebouw binnenwandelt, wordt je meegesleurd in een andere wereld en beleef je al verschillende aspecten van het verhaal. Niet alleen via de decoratie of schermen en stemmen die je bij erbij betrekken, maar minstens evenzeer door de effecten.

Zo is er allereerst de fantastische “lift naar de diepte”. Het is een effect dat wel vaker te vinden is in pretparken: je stapt een ruimte binnen, de deuren sluiten en door het schudden van de muren, lichttechnieken en/of een scherm wordt het gevoel opgewekt dat je aan het dalen of het stijgen bent. Daarna openen de deuren aan de andere kant van de lift, waarna je een ruimte binnenstapt die volledig anders is aangekleed.

Movie Park Germany heeft het anders aangepakt: je verlaat de lift via dezelfde deuren waarlangs je binnengekomen bent zoals in een echte lift, wat het effect veel overtuigender maakt. In een kleine minuut wordt de volledige kooi op grote rails onopvallend zijwaarts gereden waardoor dezelfde deuren in een andere, ondergronds aangeklede, zaal kunnen openen. Een scherm aan het plafond en kabels die je rond je ziet stijgen wekken de illusie dat de lift echt zakt, wat natuurlijk niet het geval is. Maar de lift beweegt, in tegenstelling tot vele andere varianten, hier dus wel echt maar gaat in plaats van op en neer van links naar rechts en omgekeerd.

In de ondergrondse tempel met muurschilderingen wordt je verrast door een vuureffect. Een grote steekvlam wordt boven de hoofden van de bezoekers gelost. Niet alleen moesten er daarvoor allerlei technieken in verband met de brandveiligheid ingebouwd worden, maar ook een speciale installatie die de lucht in de ruimte gekoeld houdt. Het afvuren van de vuurballen op regelmatige tijdstippen zou er anders voor gezorgd hebben dat de ruimte veranderde in een kokend hete zaal waar de gemiddelde Finse sauna “u” tegen zou zeggen.

Nadat de bezoekers in de ‘Cristal Cave’ hun speciale 3D-brillen hebben gekregen, waarover later meer, komen ze terecht in de laadruimte. Die wordt afgescheiden van het instapstation met twee grote rolluiken die er uit zien als stevige stalen poorten. In de laadruimte wordt een show opgevoerd door een personeelslid die, geholpen met enkele video’s, vertelt dat ze Dr. Jeffrey Carter kwijtgeraakt zijn. Maar nog voor hij/zij het verhaal kan afronden zakken enkele stenen uit het plafond met oorverdovend lawaai dat een aardbeving simuleert. Helaas is die aardbeving niet zo overtuigend als de lift, maar weinig tijd om daarbij stil te staan krijgen de bezoekers niet: de poorten openen en de expeditiebussen staan klaar om hen mee te nemen naar ‘The Lost Temple’.

De overweldigende tunnel

Nadat iedereen plaats genomen heeft en de veiligheidschecks gebeurd zijn, beginnen de bussen te rijden. Althans, de twee simulatoren, die elk plaats hebben voor 30 personen, worden op een gigantisch platform naar een andere ruimte gebracht. Daar worden de bezoekers omringt door een (bijna) 360 graden rond panoramascherm van 46 meter lang en 5 meter hoog. Zeven gigantische projectors projecteren een aansluitende 3D-film op het gigantische scherm. Om het 3D-effect het beste tot zijn recht te kunnen laten komen, worden in Movie Park Germany speciale brillen gebruikt die zich aanpassen aan de hoofdbewegingen van de bezoekers. Een 3D-effect werkt namelijk vanuit een bepaalde kijkhoek het beste, maar bij ‘The Lost Temple’ kunnen de bezoekers in alle richtingen kijken. Met de speciale brillen wordt dat probleem zo goed mogelijk gecompenseerd en het effect is dan ook overtuigend te noemen.

Tijdens de film spelen de simulatoren in op wat er gebeurt in de film door te bewegen. Hoewel we er niet van houden om in simulatoren stevig door elkaar geschud te worden viel dat in deze attractie nogal mee. De expeditiebussen kunnen 21 graden kantelen, wat genoeg is om het effect mee te geven maar te weinig is om je volledig door elkaar te schudden. Goedgekeurd dus.

De film zelf is behoorlijk chaotisch. Van alle kanten worden de bussen belaagd door dinosaurussen, terwijl ze door de tempel lijken te rijden. Dr. Carter rijdt met zijn jeep om de bussen heen en probeert de beesten te verjagen, tot de tempel begint in te storten en hij de weg naar buiten helpt vinden. Veel verder gaat het verhaal niet, wat een breuk is met de andere elementen die je in de “wachtrij” te zien kreeg. De film staat ietwat los van de rest en dat vonden we toch wat jammer.

Verder valt er opvallend weinig op te merken aan de film zelf. De beelden zijn ondanks het niet zo diepgaande verhaal zeer knap gemaakt en heeft een hoog tempo. Op dat vlak is de “immersive tunnel” van Simworx alvast overweldigend te noemen. Maar waar we echt op gehoopt hadden, volledig omringt te zijn door de beelden, was minder overweldigend…

Noem het beroepsmisvorming, met die kanttekening dat pretparken bezoeken helaas geen beroep is, maar ons oog ging steeds naar de randen van de schermen. Waar je ook zit in het busje, steeds kan je de randen van de schermen rondom je heen opmerken. Volledig ‘immersive’ is die ‘immersive tunnel’ helaas dus toch niet. Aan de andere kant, wie focust er op de randen van het beeldscherm in de bioscoop? Alleen wie er wil op letten…

Maar we zijn weer aan het muggenziften… ‘The Lost Temple’ is een fantastische attractie en het is dan ook bijna niet te geloven dat Movie Park Germany er in zo’n korte tijd èn met een relatief klein budget in geslaagd is om zo’n goede belevenis te presenteren. Ons zien ze er binnenkort terug… en dit keer niet alleen meer voor Van Helsing.

Meer artikels uit #3 (September 2014)

Met heel veel dank aan onze sponsors:

To Top