Laat ons in contact blijven!

Brakesection Magazine

Op de werkvloer: Eddie de Clown

#4 (Oktober 2017)

Op de werkvloer: Eddie de Clown

Foto: Walibi Holland

Op de werkvloer: Eddie de Clown

Voor deze editie van ‘Op de werkvloer’ zitten we met een vreemde eend in de bijt. We hebben verschillende werknemers gehad die al lange tijd op dezelfde plek werkten. Het is echter een primeur dat we iemand interviewen die op de werkplek zelf geboren en getogen is. Nou ja, ‘geboren’… De beruchtste clown van Nederland schijnt nooit het product van een bevalling te zijn geweest.

Eddie… Kan je dat even toelichten?  
“I came in with a bang,” zeggen ze dan. Dr. Shock had een computer geproduceerd waarin ie de angst van de mensen kon opslaan om daarmee zijn overleden dochter tot leven te wekken. Dat ging helaas niet helemaal goed. “He created a monster,” zeggen ze dan. Maar de echte halloweenfans weten dat ik het niet altijd even nauw neem met mijn origine. We vertellen telkens precies waar we zin in hebben. Wat fans daar van vinden, hebben we eigenlijk een beetje schijt aan. 

Je draait ondertussen al verschillende seizoenen mee in Walibi. Is er een evolutie? 
Uiteraard merk ik een enorme evolutie! Het is mijn elfde seizoen dit jaar en wat ik vooral merk is dat de mensen zélf vinden dat het spannender en enger moet. Het is niet zozeer dat wij grover moeten worden, maar mensen vragen er gewoon om. Dit jaar hebben we met de Halloween Fright Nights een nieuw haunted house dat ‘Below’ heet. Wat volgens mij alle verwachtingen tart van wat mensen tot nu toe hebben gezien in Haunted Houses. Dus ik ben heel benieuwd hoeveel mensen dat overleven. (grinnikt)  

Nu je het daar toch over hebt: wat mogen mensen van dit halloweenseizoen verwachten?   

Zoals ik al zei hebben we dit jaar ‘Below’.  Dat is héél spannend en spectaculair. Ik durf zelfs te zeggen dat het uniek is in de wereld! Ik heb dat gisteren voor het eerst zelf mogen ervaren en het ziet er onwaarschijnlijk te gek uit. Het is échte horror. Daar alleen al moeten mensen voor komen. Daarnaast krijg ik met ‘Eddie’s Area’ dit jaar mijn eigen themazone. Het wordt mijn eigen speciale mix van decoratie en horror. Dus ik ben heel benieuwd wat jullie daarvan zullen vinden. 

Hoe ziet een doorsnee werkdag er voor jou uit? 
Het park gaat gewoon open om tien uur, maar vanaf 18u slaat de sfeer helemaal om. Dat kan je letterlijk voelen: de vrolijke deuntjes van overdag worden ingeruild voor halloweenmuziek,  rookmachines en lichten gaan aan… Halloween komt echt als een soort mist over het park heen. Dat is waar ik begin te opereren. Dan trek ik mijn mooie jasje aan en dan kijk ik wat er voor me komt. Het grappige is dat ik niet echt een vast patroon heb daarin. Natuurlijk als ik shows geef, zorg ik dat ik er op tijd ben. Maar ik doe eigenlijk waar ik zin in heb: ik loop rond, beledig hier en daar iemand en ik maak het vooral héél erg leuk voor mezelf.  

Is er een bepaald type bezoeker dat je er makkelijk kan doorsleuren? 
Kinderen. (produceert typische Eddie de Clown-lach) Ik verbaas me er wel soms over hoe jong kinderen al naar het evenement worden meegenomen. Maar verder is er geen touw aan vast te knopen wie er bang is. Er zijn grote mannen van dertig met zulke grote schouders en spierballen die bang voor je zijn, maar soms heb je meisjes van vijftien met vlechtjes en een brilletje op en die vinden het alleen maar grappig. Ik heb dus niet echt een specifieke doelgroep. Dat is denk ik ook waarom Walibi er voor kiest om al jaren één vast gezicht te hebben voor het evenement. Ik ben een soort van samenvatting van dingen die iedereen wel bang kunnen maken. Dat is de reden waarom mensen zowel bang voor me zijn, als ze met me op de foto willen en een handtekening vragen.

Wat is de aantrekkingskracht van Halloween volgens jou?
Dat vragen mensen mij ook vaak: waarom zou horror leuk zijn? Waarom zouden mensen zichzelf willen laten schrikken? Ik leg dat altijd uit aan de hand van een achtbaan. In een achtbaan ga je jezelf ‘veilig’ in een ingewikkelde situatie storten. Je zit in een karretje en je stort van veertig meter naar beneden. Halloween vieren in een pretpark komt op hetzelfde neer. Je weet dat er allemaal enge figuren en zombies zijn, maar je weet ook altijd dat je een beetje veilig bent. Nou ben je bij mij niet altijd even veilig, maar dat zeggen we liever niet.

Je kan inderdaad soms gevat uit de hoek komen. Kom je soms in de problemen met botte taal?
Soms beledig ik iemand, maar ik ga nooit iemand beledigen om te beledigen. Ik probeer er een grap uit te halen. Ik vergelijk het altijd een beetje met Paul de Leeuw (Nederlandse televisiepresentator, nvdr). Die had in de jaren tachtig altijd programma’s waarin hij wat gasten over de vloer had en ze beledigde. Dat wist je van tevoren als je bij hem langskwam. Het was nooit moedwillig om iemand te krenken, maar altijd om er een grap uit te halen. Bij mij komt de ene helft van de groep vooral om te lachen met wat ik tegen anderen zeg, de andere groep komt lachen met wat ik over hen te vertellen heb. Als je naast me komt staan, vierhonderd kilogram weegt en in een strak zittende streepjesbroek gaat, is de kans vrij groot dat ik er iets over zeg. Als iemand daar toevallig iets vervelends aan overhoudt, daar heb ik dan niet zoveel mee te maken. Ik probeer wel altijd te zorgen dat er een grens blijft. Het moet voor iedereen leuk blijven en er gaat niemand huilend bij mij weg omdat ik iemand beledigd heb. Ze zijn wel vaak heel bang. (vettig clownlachje)

Heb je nog een leuke anekdote voor ons?
Ik heb een jaar of vijf zes geleden een stel op een huwelijksavond verrast. Ze waren enorme halloweenfans. Die bruiloft was helemaal in thema… Ze trouwden ook in gothic kostuums: zij had een bordeaux-paarse jurk aan en hij droeg een soort dracula-achtig pak met een hoge hoed. Hun familieleden wisten dat ze enorme Eddie-fans waren. Die hebben me toen uitgenodigd op hun bruiloftsavond. Op het feest hebben we samen met Beetlejuice (een personage uit de gelijknamige jaren ’80 halloweenfilm, nvdr) de dans geopend en dat was echt te gek.

Wat vind je leuk aan je job?
Wat ik heel leuk vind is dat ik een bepaalde invloed heb bijvoorbeeld op autistische kinderen. Die snappen heel goed dat het niet alleen maar eng is om het eng zijn, maar dat er ook een bepaalde ironische, sarcastische humor achter zit. Ik heb een aantal fans die jaarlijks komen en ik merk dat die heel goed reageren op de grofheid en de snelheid van mijn uitspraken. Soms sturen ouders mij mailtjes als “Ja nou, ik weet niet wat je doet, maar ’t is toch wel héél leuk om te zien hoe je daar mee omgaat.” Dan voel ik me soms bijna een soort wensambulance. Er zijn soms mensen die al jarenlang plannen naar Halloween te komen om mij te ontmoeten. Als het zover is, staan ze helemaal te trillen en vinden ze dat heel spannend. Als je fan bent van Lady gaga is de kans dat je haar ooit gaat ontmoeten en dat ze een leuk babbeltje met je maakt natuurlijk nihil. Bij mij is die kans veel groter. Maar als ik er geen zin in heb, dan doe ik het ook gewoon lekker niet. Walibi heeft daar eigenlijk weinig controle over. Ik ben onberekenbaar en doe altijd waar ik zelf zin in heb.

Heb je nog een speciale boodschap voor je fans?
Ik zit ook op de socialmediakanalen van Eddie natuurlijk. Vaak denken ze dat daar een marketingteam achter zit, maar dat doe ik dus gewoon zelf. Mensen kunnen dus ook daadwerkelijk contact opnemen met mij. Als ik dan tijd en zin heb, kunnen we berichtjes uitwisselen! Dan ben je echt met mij aan het kletsen en kan je mij vragen stellen. Dat vind ik héél leuk, dus ik blijf dat vooral doen. Ook omdat een deel van de fans die mij te gek vinden nog niet naar Halloween zijn geweest. Soms zijn dat jochies van dertien of veertien die dan stiekem naar mijn filmpjes kijken. Ze moeten daar dan héél erg om lachen en delen dat met hun vriendjes op school. Maar ik laat de chat soms ook een maand liggen: als ik geen zin heb om te reageren doe ik dat ook gewoon lekker niet.

Je doet dit nu voor Walibi, maar ik kan aannemen dat er ook anderen staan te springen om je in huis te halen? Waarom blijf je?
Ik ben onberekenbaar, maar wel loyaal in mijn contacten. Bij Walibi zit ik heel erg op mijn plek. Ik betwijfel of ik even populair zou zijn in pakweg de Efteling of Slagharen. Dat is omdat het zo verbonden is aan het Amerikaanse gevoel voor Halloween wat ze bij Walibi al vijftien jaar creëren. Ik ben zelf ook al elf jaar bij het team, waardoor we heel goed weten hoe we met elkaar kunnen lezen en schrijven. Ze weten ook heel goed wat ik wel en niet wil en wat ik wel en niet kan. Ik probeer elk jaar weer de mensen een beetje te verbazen met wat we nu weer hebben bedacht en dat gaat gewoon heel goed: dus waarom zou ik weggaan? Volgens mij ben ik een beetje de Mickey Mouse van Walibi geworden.

Hoe komt het dat je populair bent en blijft?
Wat grappig is: mensen vragen altijd: “Waarom is Eddie de Clown niet zo heel erg eng?” Daar heb ik een heel makkelijk antwoord op: omdat ik met mensen kan praten. Zodra ik een hele avond op het toneel ga staan en met mensen ga staan praten, kan ik iemand maximaal vijf seconden bang maken. Daarna moet je wat anders proberen. Ik heb al vanaf het begin besloten om daarom meer op de humor in te zetten dan op het enge. Wat ook goed werkt, is dat ik op die manier de ‘comic relief’ wordt op een avond vol schrik. Je bent de hele tijd in een staat van opperste paraatheid. Je loopt de hele tijd om je heen te kijken wat er kan gebeuren. Als je bij Eddie komt kan je even lachen met jezelf, anderen of Eddie. Je kan nog honderd figuren bedenken die het gezicht van Halloween moeten worden, maar zolang ze niet met het publiek praten kan je die eigenlijk maar heel kort vers houden. Na een tijdje is de houdbaarheid op en dan ja… Gelukkig hebben we dat met Eddie overleefd.

We waren in België ook een tijdje gehecht aan Marva. Die is helaas met de noorderzon vertrokken. Ik vrees dat zij het niet heeft overleefd…
Awww. Dat is mijn Belgische tegenhanger, toch? Willen we ergens een grafmonument maken voor Marva in Walibi Holland? Dat we zo’n steen ergens in een tuintje neerzetten met Marva dan. Dat zal ze lollig vinden.

Nog een laatste vraagje om mee af te sluiten… Waar zit Eddie tussen de halloweenperiodes in ?
Ik zit vooral op social media om de nieuwe halloweentrends in de gaten te houden, zodat ik volgend jaar weer iets nieuws kan presenteren. Ik bekijk ook meningen van mensen die geweest zijn. Zonder mij daar te veel van aan te trekken natuurlijk. Al die vijftienjarige pubers die daar achter hun computer zitten te vinden wat ze er van vinden. Dan denk ik gewoon ‘jongens hou je bek dicht, probeer het een keer zelf’. We weten ook niet waar Sinterklaas de rest van het jaar is. Nou ja… Spanje ergens… op een persoonlijke boerderij met pony’s denk ik. Eddie de Clown zit gewoon lekker te wachten tot hij in oktober weer uit zijn schuilplaats kan komen.

En af en toe kijkt hij een beetje mee op sociale media?
Zeker! Dus ik hou het in de gaten! Nou, ik zou als ik jullie was toch een keer met de hele redactie van Brakesection een busje huren en komen kijken, want volgens mij vinden jullie het hartstikke leuk.

Meer artikels uit #4 (Oktober 2017)

Met heel veel dank aan onze sponsors:

To Top