Laat ons in contact blijven!

Brakesection Magazine

Dit was 2016. Een eigenzinnig jaaroverzicht.

#5 (December 2016)

Dit was 2016. Een eigenzinnig jaaroverzicht.

Foto: Walibi Belgium

Dit was 2016. Een eigenzinnig jaaroverzicht.

Elk jaar schieten rond eind december de jaaroverzichten als paddenstoelen uit te grond. Je kan het zo gek niet bedenken of je zal er ongetwijfeld wel een jaaroverzicht over vinden. Ook in Brakesection Magazine staan we graag even stil bij het afgelopen jaar, maar dan wel op onze manier… Geen oplijsting van feitjes, maar wel een gezellige babbel over wat er allemaal gebeurd is in 2016 en hoe wij dat ervaren hebben.

Het is een traditie die we als team vorig jaar gestart zijn en die we met veel plezier verder zetten. Voor een samenkomst op een spectaculaire locatie was dit jaar helaas geen tijd, maar dankzij het wonder dat ‘het internet’ heet, konden we vanuit onze luie zetel samen via Skype twee uur keuvelen over pretparkjaar 2016.

2016, het jaar van Mack Rides’ innovaties

Het gebeurt niet zo vaak, maar dit jaar hadden we in België en Nederland geluk. We konden kennismaken met twee attracties die nog nergens anders ter wereld te vinden waren, met dank aan het Duitse bedrijf Mack Rides. In België pakte Walibi Belgium uit met de ‘Power Splash’ PULSAR en in Nederland werd met Lost Gravity in Walibi Holland de eerste ‘Big Dipper’ gepresenteerd. We begonnen ons gesprek dan ook meteen over ‘onze’ PULSAR.

André: Mack Rides had natuurlijk al een sterke reputatie opgebouwd met hun watercoasters. Veel andere bedrijven hebben dat ook wel eens geprobeerd, maar Mack is de enige die er echt populair mee geworden is. Ik denk dat PULSAR daar een hele goede en logische volgende stap van is. Als er een bedrijf is die met dat type attractie kon komen, dan was het Mack wel.

Tom: Je noemt het een attractie, maar is het niet eerder een achtbaan?

André: Dat is een heel gevaarlijke discussie.

Yelle: Persoonlijk vind ik van wel.

Mario: Op zich wel, ja. Lang geleden hanteerden fans het principe “een achtbaan moet een gesloten circuit hebben”, maar sinds de Boomerangs van Vekoma is dat al lang achterhaald.

André: Dat gesloten circuit is inderdaad al heel lang geen issue meer. Je kan je wel de vraag stellen naar wat het hoofddoel van PULSAR is. Er zitten wel lanceringen in, maar alles bouwt uiteindelijk op naar de splash. Diezelfde discussie hebben we destijds gehad toen Atlantica SuperSplash gebouwd werd in Europa-Park. Toen is onder fans de consensus gegroeid dat we het een achtbaan mogen noemen. Dat is bij PULSAR ook het geval denk ik.

Jan: Ik ben eerder te vinden voor de definitie “het is een achtbaan als het door de ontwerper als een achtbaan bedoeld is”. Dan sluiten we denk ik toch een hele hoop discussies uit over wat een achtbaan is. Dan vind ik Pulsar toch eerder een waterattractie, ook al is het een hele extreme en maakt het gebruik van state-of-the-art achtbaantechnologie.

Mario: In elk geval ben ik blij dat het in België staat. Het is een slimme keuze van Walibi, het is een hele mooie aanvulling.

Sven: Ik denk dat we allemaal aanvankelijk wel wat schrik hadden bij de aankondiging, in die zin dat het de derde shuttle coaster van Walibi Belgium zou worden. Maar gelukkig is de ritervaring helemaal anders dan bij de andere twee, dus ik ben heel blij dat PULSAR er nu staat.

Ignace: Ik had vooral schrik toen ze aankondigden dat ze weer eens een prototype zouden bouwen. De laatste keer dat ze dat geprobeerd hebben, is dat niet zo goed geëindigd. Gelukkig heeft dat deze keer wel positief uitgepakt.

Tom: RIP Vertigo, inderdaad. Ik vind het vooral grappig hoe toegankelijk de attractie eruit ziet, in vergelijking met de rit. Als je de boten over de rails ziet gaan, ziet de rit er behoorlijk log uit, maar eenmaal je er in zit, voel je pas echt hoe snel ze gelanceerd worden. Het is trouwens fantastisch dat Walibi ook geld gestoken heeft in dingen als muziek, voorshows en speciale effecten in het station. Dat maakt het toch altijd net iets leuker dan een kale attractie.

Jonas: Ik vind Pulsar inderdaad erg elegant vormgegeven en op een prima plek in het park gebouwd. Ik ben ook blij dat ze de ver-WAB-ing niet hebben doorgevoerd maar toch een manier hebben gevonden om het binnen de huidige huisstijl te doen passen. Heel tof gedaan.

Tom: In Nederland konden we dan weer kennismaken met dat andere prototype van Mack Rides: de Big Dipper-treinen van Lost Gravity. Daarover zijn de meningen verdeeld. De ene vindt het een leuke achtbaan, de ander vindt er niks aan. Ik behoor tot de eerste groep, maar wat me vooral zal bijblijven is het mysterie rond de bouw. Dat hebben we ook bij Klugheim gezien en bij Derren Brown’s Ghost Train en dat begint nu ook alweer bij Symbolica. Wat vinden jullie daarvan?

Mario: Ik vind dat wel tof. Zo blijft het ook voor ons nog een beetje een verrassing. We hoeven echt niet alles op voorhand te weten.

Ignace: Ik ben het daar volledig mee eens. Fans hoeven echt niet alles op voorhand te weten. Ik vind het veel leuker als een park er wat mysterieus rond doet, zoals Phantasialand met Klugheim. Zo krijgen ook wij de kans om iets te gaan ontdekken.

André: Ik vind dat ook wel tof, op voorwaarde dat het park er ook iets mee doet. Niets lossen is ook maar saai. Geef je fans dan op z’n minst wat verstopte hints waarover ze kunnen speculeren. Er zijn parken die daar heel goed in zijn. Door dat te doen gaat het nog veel sterker leven bij je fans en kan je een hype creëren.

Juan: Ik vond het jammer dat Walibi Holland vooral Snapchat gebruikt heeft. Ik heb dat wel, maar ik gebruik dat eigenlijk niet. Dat is ons team grotendeels ontgaan.

Yelle: Klopt, maar de jongeren, die toch de doelgroep van Walibi Holland zijn, gebruiken dat natuurlijk wel heel veel, dus op dat vlak was dat misschien wel een slimme zet.

Sven: Ik ben het eigenlijk niet zo eens met jullie. Ik hou meer van die openheid. Ik denk dat de Efteling dat bij Baron 1898 veel beter gedaan heeft met die making-off video’s. Net door er zo open over te zijn en alles bekend te maken, op gepaste tijdstippen weliswaar, hebben ze een veel grotere hype kunnen creëren dan Walibi Holland.

2016, het jaar van Virtual Reality

Nadat Europa-Park er vorig jaar voorzichtig mee begonnen was, brak een eerste VR-golf dit jaar uit in Europa. In België durfde Bobbejaanland het aan om de Revolution met VR om te vormen tot Mount Mara, in Duitsland kreeg Europa-Park met Pegasus een tweede Coastiality-baan maar ook in Finland (Linnanmäki) en Groot-Brittannië (Alton Towers) konden we ‘virtual reality’ op een achtbaan gaan uitproberen. Voor 2017 beginnen de aankondigingen van meer VR-banen alweer binnen te stromen, dus het lijkt erop dat we nog wel even VR-ritjes zullen kunnen maken in steeds meer parken.

André: Ik heb gemengde gevoelens over virtual reality. Op mij zal een achtbaan met echte thematisering en decoratie een veel grotere indruk nalaten dan een achtbaan in een lege hal met virtual reality. Maar ik kan ook niet ontkennen dat het zijn voordelen heeft. Het is namelijk niet altijd mogelijk om bepaalde effecten met decoratie te creëren. De techniek is begrensd en decorstukken mogen gewoon niet dichter bij een trein komen dan een bepaalde afstand. Bij virtual reality kan dat dan weer wel. Het kan dus wel degelijk iets toevoegen, maar het zou niet dé nieuwe standaard moeten worden voor elke nieuwe achtbaan.

Sven: Ik vind het een leuke evolutie, maar ik vind het jammer dat de capaciteit van de banen daardoor sterk achteruit gaat. Soms vraag ik ook af of het wel nuttig is op bepaalde banen. Alpenexpress Coastiality in Europa-Park vind ik bijvoorbeeld zeer leuk omdat de rit lang duurt. De VR-rit op de Pegasus vind ik dan weer veel te kort.

Ignace: Ik ga ermee akkoord dat niet alle achtbanen geschikt zijn voor VR. Ik deed dit jaar een ritje met virtual reality op een B&M Hypercoaster in La Ronde (Canada). Hoewel de film best knap gemaakt was, was de rit zonder bril op nog een stuk beter. Wanneer je in die film zit, let je niet meer op de baan en voel je soms zelfs de airtime niet meer.

Mario: Toen ik dit jaar een rit deed in de Alpenexpress in Europa-Park heb ik dat ook gemerkt. Ik weet dat die baan twee rondjes doet, maar ik heb dat nooit gemerkt door de film. Je gaat daar zo in op, dat je niet eens merkt dat je een tweede keer hetzelfde traject doet.

Juan: Ik heb het alleen nog maar in Bobbejaanland en Linnanmäki gedaan. Mount Mara vond ik heel tof. Die film is echt perfect voor de Revolution. Het gebouw deed me altijd al denken aan de krater van een vulkaan en nu ze dat ook nog eens mooi in het verhaal van Adventure Valley en de Forbidden Caves ingepast hebben, vind ik zelfs dat die laatste daardoor ook beter tot zijn recht komt.

Yelle: Ik vind virtual reality zeker de moeite om eens te doen, maar ik hoop dat het geen trend wordt die overal zal worden toegepast. Ik heb er heel wat gedaan dit jaar en Mount Mara was in mijn ogen ook de beste. Het is een zeer mooie update voor de klassieke Revolution.

Tom: Dat gevoel had ik ook. De Revolution blinkt weer door er Mount Mara van te maken. Er hangt heel wat nostalgie rond de Revolution en telkens Bobbejaanland er iets mee wil doen, gaan bepaalde fans op hun achterste poten staan. Ik snap dat de Revolution ooit iets heel speciaals moet geweest zijn, maar persoonlijk vind ik Mount Mara honderd keer beter dan racen door een kale hal, wat de Revolution eigenlijk geworden was de afgelopen jaren.

2016, het jaar van Klugheim

Phantasialand overdonderde dit jaar vriend en vijand met het impressionante Klugheim-themagebied. Het verborgen dorp tussen de basaltrotsen waar twee achtbanen doorrazen en waar rustieke gerechten geserveerd worden, kon op heel wat lof rekenen. Sommige fans maakten zelfs de vergelijking met de Harry Potter themagebieden in de parken van Universal Studios. Terecht?

Mario: Ik heb een paar jaar geleden Harry Potter bezocht en ik moet de fans die dat stellen…

Dit artikel is terug te vinden in Brakesection Magazine December 2016. Klik hier om dit nummer te bestellen.

Meer artikels uit #5 (December 2016)

Winkelwagen

Populair:

To Top
Inline
Inline