Laat ons in contact blijven!

Brakesection Magazine

Op bezoek bij IMAscore

#4 (Oktober 2015)

Op bezoek bij IMAscore

Foto: IMAscore

Op bezoek bij IMAscore

Ze hadden het in 2009 nooit durven dromen toen ze hun gloednieuwe bedrijf opstartten, maar ondertussen behoren ze tot de Europese top wanneer het op pretparkmuziek aankomt. Brakesection Magazine ging op bezoek bij het Duitse IMAscore en kreeg er een rondleiding door de immer joviale en bijzonder enthousiaste medeoprichter Xaver Willebrand. 

Het is bijna niet te geloven dat slechts zeven mensen er jaarlijks in slagen om zovele uren fantastische pretparkmuziek te produceren. Bij bijna elk groot Europees project was IMAscore tijdens de afgelopen jaren betrokken om muziek en geluid bij de attracties, parades, thema-gebieden of shows te voorzien. Het feit dat ze zelf pretparkfans in hart en nieren zijn, zit daar ongetwijfeld wel voor iets tussen.

Zoals Xaver het zelf zegt: “Je moet begrijpen hoe een attractie voelt voor je er goede muziek voor kan schrijven. Je moet de thrill en de airtime gevoeld hebben om muziek voor een achtbaan te kunnen bedenken”.

Hoe is het ooit allemaal begonnen bij IMAscore?

Xaver: In juni 2009 zijn Andreas Kübler, Sebastian Kübler en mezelf IMAscore gestart en deden we ons best om ons idee, een productie-huis voor muziek, rendabel te maken. In het begin hielden we ons met heel diverse, kleinschaligere projecten bezig: muziek maken voor films van studenten, kleine iPhonegames…

Ons eerste pretparkproject was voor Heide Park. We hadden hen een sollicitatie gestuurd en we werden door het park uitgenodigd voor een meeting met de directie en de mensen van Merlin Entertainments. Toegegeven, we waren dood-nerveus. Het was onze eerste grote meeting, in het Engels dan nog. We wisten het op dat moment zelf nog niet, maar Heide Park was bezig met de bouw van de dive coaster Krake en voor die attractie hadden ze wel interesse in onze muziek.

Vanwaar de keuze om pretparken aan te schrijven?

Xaver: Omdat we zelf grote pretparkfans zijn natuurlijk! We reisden door Duitsland en trokken naar het buitenland om pretparken te bezoeken. Andreas en Sebastian zijn opgegroeid naast Europa-Park, het is moeilijk om dan niet door de pretparkmicrobe gebeten te worden.

Die meeting in Heide Park was voor ons dan ook enorm interessant. In het park was wel al een werf, maar verder was nog niet veel bekend over de nieuwe attractie. Tijdens de vergadering kregen we alle concepten, tekeningen en het baanverloop van de nieuwe achtbaan te zien. Het was heel boeiend om voor de eerste keer een project van zo vroeg te kunnen volgen…

…en vooral om er aan mee te werken waarschijnlijk?

Xaver: Uiteraard, al liep het net iets anders dan we verwacht hadden. We dachten dat Heide Park ons een themalied voor de achtbaan wou laten maken van een viertal minuten, maar op de vergadering kregen we de vraag om tachtig minuten aan muziek te schrijven. We vielen steil achterover en vroegen tijd om even na te denken of we een dergelijk groot project wel aankonden. We hebben diezelfde avond nog tot heel laat onder elkaar gediscussieerd in onze studio in Paderborn en uiteindelijk de knoop doorgehakt. We moesten het gewoon proberen. We hadden een kans om voor een prachtig project te werken voor een pretpark en die konden we gewoon niet laten schieten. Misschien hebben we veel geluk gehad, misschien begrepen we wat het park wilde, maar alles leek erg vlot te gaan en het lukte ons de muziek te produceren.  

Zo is de bal dus aan het rollen gegaan? 

Xaver: Inderdaad. We dachten dat het er na dit project wel even op zat, maar daarna werden we zelf gecontacteerd door Movie Park Germany met de vraag of we de muziek voor hun parade wilden maken. Op dat moment waren we vertrokken en zijn we voor de pretparkindustrie kunnen blijven werken. Na het ene project volgde het andere. Momenteel werken we zeventig tot tachtig procent van onze tijd voor pretparken. Daarnaast hebben we vaak nog steeds enkele kleinere projecten lopen voor videogames en dergelijke.  

Wat was jullie ‘grote doorbraak’ binnen de pretparkindustrie? 

Xaver: Dat was ongetwijfeld nadat we de muziek geschreven hadden voor Chiapas in Phantasialand. Het was de eerste keer dat we voor een pretparkproject muziek opgenomen hadden met een echt symfonisch orkest: The Budapest Film Orchestra. Het was een fantastische ervaring, zeker voor Andreas en Sebastian die de muziek geschreven hadden, om de stukken tot leven te horen komen door een echt orkest in plaats van digitaal. Na Chiapas kwamen mensen naar ons op de European Attractions Show die we nog nooit gezien hadden om ons te zeggen hoe tof ze de muziek vonden. Het was echt fantastisch dat we die kans gekregen hebben van Phantasialand.  

IMAscore maakt niet alleen muziek, maar doet ook aan ‘sound design’. Wat moeten we ons daarbij voorstellen? 

Xaver: We noemen het ook graag akoestische thematisering. Daarbij brengen we een extra dimensie bij de visuele thematisatie met muziek en geluiden, die zeer sterk bijdraagt tot de totale beleving van een attractie. Meestal zijn de griezelige horrorthema’s eerder gemakkelijk. Je kan zeer atmosferisch zijn en gebruik maken van kleine melodietjes. Je hoeft daarvoor geen grote hymnes of orkestrale stukken te schrijven maar vooral kleine momentjes die mensen doen rillen van angst.  

Wanneer een pretpark beroep doet op jullie, hoe gaat dat dan meestal in zijn werk? 

XaverEen pretpark vraagt ons voor een project of ze vragen ons om een offerte in te dienen, wat ook vaak gebeurt, en daarna gaan we aan de slag. We worden meestal relatief vroeg bij een project betrokken. Relatief, want parken zijn meestal al jaren bezig met het plannen van een nieuwe attractie. Allereerst moet we meestal een streng contract tekenen waarin staat dat alles wat we te zien krijgen geheim moet blijven. Daarna volgt er een meeting, krijgen we artworks toegestuurd over de theming… De grootste bron van inspiratie zijn meestal dan ook die tekeningen en de verhalen die we van het park over een attractie krijgen. Er is geen enkele componist die geïnspireerd raakt door een modderige bouwwerf. Ze moeten zich kunnen voorstellen hoe de attractie er zal uit zien en zal aanvoelen. Daarnaast hebben de meeste ontwerpers wel al ergens een idee van hoe de muziek en de geluiden in de attractie zullen moeten klinken. We luisteren, overleggen, sturen hen een demo, luisteren naar de feedback, doen aanpassingen, sturen opnieuw een demo, en zo gaat het verder tot we de juiste richting gevonden hebben. Soms moeten er echt heel veel demo’s gemaakt worden, vooral bij grotere projecten, maar dat is een deel van het proces om steeds dichter bij datgene wat een ontwerper in zijn hoofd heeft te komen. De ene keer is het heel gemakkelijk om te zien wat hij/zij voor ogen heeft, de andere keer is dat eens stuk moeilijker. Wanneer de juiste richting dan eindelijk gevonden is zit het moeilijkste werk er op en produceren we de volledige tracks. Inspiratie vraagt ook tijd. Je kan niet op een knopje drukken en, hup, daar is de creativiteit. Soms zitten de componisten dagen te vloeken omdat ze de juiste melodie niet weten te vinden. Een wit blad papier is altijd verschrikkelijk. Maar dan plotseling is het daar en dat is altijd een bijzonder moment hier in de studio.  

Is het lastig om origineel te blijven? 

Xaver: Omdat we elk jaar zo veel muziek maken zijn we als team altijd erg bang om te horen te krijgen dat een stuk exact klinkt als iets anders. Natuurlijk zijn er altijd wel mensen die zeggen dat iets klinkt als Hans Zimmer of als Pirates of the Caribbean maar dat is logisch want wij maken ook filmische muziek. En natuurlijk zal de muzikale handtekening van de IMAscore componisten ook altijd te horen zijn. De muziek van Chiapas en Kärnan zijn ergens verwant, maar toch totaal verschillend. We volgen de fora ook, enerzijds als fans en anderzijds voor ons werk. Op Towersstreets verscheen onlangs een topic met de titel “IMAscore…overhyped?” en dat houden we toch goed in de gaten. Parken lezen die fora ook en we zouden niet willen dat ze de indruk krijgen dat alles wat we doen hetzelfde klinkt, want dat is gewoon onjuist. We doen bij elk project dan ook heel hard ons best om origineel te blijven, en geloof me, soms is dat moeilijk. Je wil niet weten hoeveel demo’s we al weggegooid hebben omdat ze ergens teveel op iets anders leken. Nu, het is ook niet altijd mogelijk. Soms vragen parken ons om iets te maken dat klinkt als iets anders en dan moeten we ook gewoon doen wat de klant vraagt, maar we letten er voor op dat het origineel genoeg blijft. Als een ander pretpark vrolijke Mexicaanse muziek wil in de stijl van Chiapas, dan zullen we iets in die stijl maken dat toch genoeg verschilt. Al heb ik geen idee wie nog gek genoeg zou zijn om zoiets te willen (lacht).  

Waarom doen jullie graag wat jullie doen? 

Xaver: Er is een Duits gezegde dat zegt: ‘Applaus is de zuurstof van de artiest’. En dat is voor ons niet minder waar. We houden er van om ter plekke te gaan kijken en om te zien hoe de muziek en de geluiden tot hun recht komen in de attractie. Na ons eerste project, Krake, zag ik twee meisjes van nog geen twaalf jaar oud rondlopen in het gebied terwijl ze onze muziek aan het neuriën waren. Toen wist ik dat alvast twee mensen van ons werk genoten hadden. Dat was fantastisch, daarvoor doen we het.  

Wat brengt de toekomst voor IMAscore? 

XaverMomenteel zijn we bezig voor een pretpark waar we nog nooit voor gewerkt hebben en dat is altijd interessant. Eigenlijk hebben we nu het gevoel dat we doen wat we willen doen. We hebben geen ambitie om de volgende Hans Zimmer te worden met filmmuziek, nee, geef ons maar pretparken. Dat betekent uiteraard niet dat we als bedrijf niet meer willen groeien, zo zouden we heel graag ook muziek maken voor Amerikaanse pretparken. En ook in Azië is er nog een hele grote markt. We zouden graag ook eens van een andere cultuur proeven dan enkel de Belgische of Nederlandse of Duitse. Maar we zijn nu al gelukkig en blij dat we deel kunnen uitmaken van de industrie. Dat zorgt er soms ook voor dat we gewoon de ‘vriendelijke jongens’ willen zijn en minder bedrijfsleiders. Natuurlijk moeten we genoeg geld verdienen zodat we er kunnen van leven, maar we zijn eigenlijk al gelukkig als we creatief kunnen zijn binnen de sector.  

De favorieten van Xaver: 

Chiapas 

Het was de allereerste keer dat we voor een pretpark met een symfonisch orkest gewerkt hebben. Andreas en Sebastian hebben daar echt fantastisch werk geleverd. Het was misschien ook ons moeilijkste project omdat we bijvoorbeeld Mexicaanse muziek moesten maken zonder de zo typische Mariachi trompetten. Die moesten we vervangen door hoornmuziek en geloof me, die muzikanten hebben afgezien. Hun ogen popten bijna uit hun kassen omdat ze zo hard en snel moesten blazen. Maar dat hebben ze fantastisch gedaan en met veel plezier, en dat kan je echt ook horen in de muziek.  

Helix 

Helix was eens iets totaal anders dan alles wat we al gemaakt hadden. Ik ben helemaal weg van die dubstepmuziek. Florian, onze nieuwste componist, heeft daar werkelijk een prachtige score voor geschreven. Het was vanuit ons standpunt ook een heel belangrijke stap, want het was de eerste keer dat we voor een park werkten dat zo ver weg van ons ligt.  

The Smiler 

Omdat het zo totaal anders is dan wat we eigenlijk wilden doen. We hadden iets geschreven in het genre van Saw, maar daar moest Alton Towers niets van weten. Na vele gesprekken kwamen we erachter dat we gewoon iets verschrikkelijk irritants moesten maken, en daar zijn we ook goed in geslaagd. Het was trouwens een zeer grappige periode op bureau. In de ene studio waren ze de rustige muziek voor de Magische Vallei van Toverland aan het maken, kwam je in de andere studio werd je gebombardeerd met irritante HA-HA-HA’s. Ik hoop dat de baan binnenkort weer opent (The Smiler is gesloten vanwege een ernstig ongeval, red.) want zelf hebben we de kans nog niet gehad om hem te doen.  

Kärnan 

Ik zou niet willen zeggen dat de muziek voor Kärnan beter is dan Chiapas, want het is toch weer iets totaal anders, maar we zijn heel erg trots op die score. Het was de eerste keer dat we met een echt koor gewerkt hebben. Die veertig stemmen geven onze muziek weer eens een volledig andere diepte.   

Meer artikels uit #4 (Oktober 2015)

Winkelwagen

Populair:

Met heel veel dank aan onze sponsors:

To Top