Home » Andere Pretparken » Gröna Lund » Blog
13
Aug
2011

Nieuwe Ervaringen @ Gröna Lund

Op het “leisure”-eiland van Stockholm is het stadspretpark ‘Gröna Lund’ te vinden. Het park bestaat grotendeels uit 2 pleinen en een pier waarop onder andere zeven achtbanen (waaronder enkele erg bijzondere), twee darkrides en een heleboel sfeer terug te vinden zijn!

Tripreport

Het is zomer en zoals de traditie het wil plan ik dan tussen mijn vakantiejob en het begin van het nieuwe schooljaar (meestal een stuk vervroegd door herexamens) een citytripje. Na Rome en Londen was het dit jaar tijd voor een weekendje Stockholm, waar het pretpark Gröna Lund terug te vinden is.

Ja hoor, daar ligt het al in de verte

Doordat we een Stockholmcard gekocht hadden, konden we gratis gebruik maken van alle vormen van openbaar vervoer in de stad (dat was de hoofdreden van de aankoop), maar konden we ook meer dan 80 grote en minder grote attracties gratis doen. We hadden dan ook een behoorlijk druk programma samengesteld en hadden slechts een halve dag uitgerokken voor Gröna Lund. Ik was wat bang dat dat erg krap zou worden, maar eigenlijk waren de 5 uur dat we in het park waren ruim voldoende om, ten eerste, een coasterbingo te halen en, ten tweede, op ons gemak te genieten van de schitterende sfeer in het park.

Nadat we het park de eerste dag al hadden zien liggen in de verte, trokken we op de tweede dag naar Djurgården, het ‘leisure’-eiland van Stockholm. Omdat we niet zoveel zin hadden om langs een wat drukkere weg te wandelen naar het park, besloten we om langs de oever te wandelen waar we langs het Vasamuseet en Junibacken passeerden die we in de namiddag zouden bezoeken. Dit zorgde er wel voor dat we, zonder het te beseffen, niet bij de hoofdingang aankwamen, maar bij de gezellige achteringang nabij de ‘Insane’. Nadat we gratis binnengeraakt waren (jawel, weer die Stockholmcard) en zo de rijen aan de kassa’s buiten het park konden skippen, wandelden we naar de ticketboot binnen (zonder wachtrij) om onze ‘Akband’ aan te schaffen.

Het gezellige laantje waarlangs we het park binnenkwamen.

De attractie die zich het dichtst bij dit kassatje bevond, werd dan ook onze eerste: de ‘Insane’, één van de vier ZacSpin coasters van Intamin. Het park was nog maar een halfuurtje open, dus we konden meteen instappen. Ik heb echter geen flauw idee wat ik van deze attractie moet vinden… Aan de ene kant was de rit fantastisch: het was erg spannend, want ik had nog nooit iets dergelijks gedaan, behoorlijk intens (maar zeker niet misselijkmakend) en erg plezant. Maar aan de andere kant was het af en toe ook wat pijnlijk. Hoewel mijn beugel goed aansloot, sloeg hij bij enkele van de korte bochten omlaag behoorlijk hard tegen mijn bovenbenen aan. Binnen enkele weken trek ik naar Terra Mittica en ik ben dan ook benieuwd of dit bij Inferno ook het geval zal zijn. Maargoed, vandaar de gemengde gevoelens: zeker een bijzonder, intens (maar niet tè) en erg leuk ding, maar mogelijks ook pijnlijk.

Het ding ziet er echt ziek uit.

Na deze unieke attractie werd het tijd om de nieuwigheid van dit jaar: de prachtige Twister. Deze achtbaan is echt een pareltje geworden. Zijn prachtige ligging, hevige rit met veel airtime en compleet onoverzichtelijke track vol korte bochten maken de baan tot een van de toppers van het park. Na een klein kwartiertje wachten konden we instappen in de nieuwe Timberliner-treintjes van The Gravity Group. Niet alleen zien ze er erg mooi uit (elk zijn mening ;) ), ze zitten ook erg comfortabel. De trein vliegt door de krappe bochten van de baan, die zodanig sterk met elkaar verweven is  dat je op geen enkel moment kunt zien wat tien meter verder volgt. Heerlijk.

Deze foto heeft niemand!

Echt een prachtige combinatie tussen hout en staal!

De pier werd smaakvol aangekleed met een horecakraampje en een betaalspelletje.

Volgende achtbaan op het menu: Kvasten, een suspended-family-coaster van Vekoma met een erg leuk thema en station. Nog nooit zat een achtbaan zo goed. Zouden zo’n stoeltjes erg veel geld kosten? Vekoma mag anders gerust zo’n setje komen installeren in m’n woonkamer! De rit was plezant zonder meer en werd nooit echt superinteressant, behalve bij de fly-through en in de laatste helix dan. De mooie theming en de uitgestrekte ligging maken echter veel goed en maken het een erg fijne coaster.

Daar gaatie dan!

De fly-through is een leuke meerwaarde aan de rit.

Zomaar eventjes onder 2 andere achtbanen door!

Even uitblazen van al dat achtbanengeweld deden we met Bla Taget, een spooktreintje doorheen een metrostation. Op de plannetjes en op de site van het park wordt aangegeven dat deze vernieuwd werd, maar omdat dit m’n eerste bezoekje aan het park was, kan ik dus niet vergelijken met wat er vroeger stond. Ik vond het eigenlijk een tegenvaller… Hoewel er enkele leuke effectjes inzitten, bleef het vooral bij een ritje in het donker met cliché-schrikeffecten, zoals een spot die aanschiet die vergezeld wordt met een harde knal… De treintjes zelf hadden wel enkele verrassingen in petto, maar voor de rest vond ik er eigenlijk niet superveel aan.

Deze vriendelijke makker ontvangt je aan de ingang.

Mooi perspectief!

De nieuwe treintjes zijn volgens mij zeker een grote meerwaarde.

Dan maar weer tijd voor een achtbaan, en wat voor één: Jetline, een goeie oude Schwarzkopf. De lifthill maakt eerst een bocht van 180° en gaat dan recht omhoog, om zich 32 meter boven Stockholm naar beneden te storten. Nadat de baan een hele wijde, uitgestrekte bocht heeft gemaakt blijft de trein zich aan een hels tempo, op een kleinere oppervlakte, door allerlei bochten wringen. Ik schrok me rot van de soepelheid van deze achtbaan! Op bepaalde plekken leek het zelfs alsof er geen track meer onder het treintje zat en we gewoon door de lucht zweefden. Heerlijk! Het was een tijd geleden dat ik nog eens een Schwarzkopf had gedaan en nog maar eens verbaasde een baan van hen me ondanks zijn oude leeftijd…

Eenvoudige, maar leuke ingang.

Schitterend uitzicht van op de lifthill.

Mooi staal is niet lelijk!

Mijn vriendin had tussen één van de vele betaalspelletjes, waarbij je kilo’s snoepgoed en knuffels kon winnen, er ook eentje ontdekt waar je ukulele’s kon winnen. Twee spelletjes later beseften we dat het geluk niet aan onze kant stond en stopten we er maar mee… De spelletjes zijn enorm populair in Zweden, hoewel de meeste ervan behoorlijk onorigineel zijn: een rad met nummers van 0 tot 80 dat ronddraait en waarvan je nummers kan kopen. Het zorgt er echter wel voor dat, wanneer alle nummers verkocht zijn, er zeker een winnaar is. Het aantal mensen dat ik met gigantische snoepverpakkingen heb zien rondlopen was dan ook erg groot.

Wie wint? Wij alvast niet…

Er stonden nog 3 achtbanen op de teller voor we een bingo hadden, dus werd het tijd om er nog eens eentje te doen: de Vilda Musen, die ondanks zijn naam een Gerstlauer Bobsled is. De baan kronkelt doorheen de supports van andere achtbanen en langs gebouwen, waardoor je vaak het gevoel hebt dat je gaat botsen met het één of het ander. Een leuk, pittig baantje dat op bepaalde plekken een behoorlijke snelheid ontwikkeld, maar niet heel erg bijzonder.

De snelheid in dit stuk is echt absurd. Je knalt echt de remmen in.

Ondertussen was me in de parkmap ‘Tunnel of Love’ opgevallen. Het bleek de darkride ‘Kärlekstunneln’ te zijn waar ik wel al over gehoord had. We namen plaats in de uiterst kleine boomstammetjes die door een verlicht hart het gebouw binnenvaarden. De uiterst kitcherige beeldjes aan de ingang stonden in schril contract met wat binnen te zien was, en waren bijgevolg ook totaal niet representatief. Binnen vaarden we langs allerlei prachtige miniatuur taferelen. Enige grote minpunt was dat die achter plexiglas stonden, wat heel wat van de sfeer verpeste. Maar wanneer je dat eventjes negeert, dan is het een erg mooie darkride ondanks het feit dat het gewoon een aaneenschakeling van scènes zonder verhaal is.

Totaal niet te vergelijken met wat binnen te zien valt.

Intussen waren we een tweetal uur in het park (we moesten nergens overdreven lang wachten) en werd het tijd om het andere deel van het park te gaan ontdekken. Gröna Lund wordt in twee gesplitst door een gewone weg, wat je buiten het park erg goed kunt zien, en de twee delen zijn enkel bereikbaar via een mooi aangeklede brug.

Geen straat te zien vanuit het park…

Het tweede gedeelte (dat eigenlijk het eerste is dat je tegenkomt als je via de normale ingang binnenkomt) was volgens mij het oudste en kon me veel minder bekoren dan het andere. Het begon er al erg druk te worden, waardoor je je op sommige plaatsen tussen het volk door moest wringen. Het krappe plein telt dan ook nog eens acht kinderattracties, waardoor de meeste gezinnen hier de meeste tijd doorbrachten. Ik vond het dan ook het minst gezellige stukje van het park, maar ik ben er zeker van dat anderen daar anders over na zullen denken. Er stonden hier echter nog twee achtbaantjes: de Tuff-Tuff Taget en de Nyckelpigan, twee kinderbaantjes. Bij de eerste konden we meteen instappen, maar bij de tweede hebben we het langst van allemaal moeten wachten: een halfuur voor een Zierer van amper 60 meter lang. Maargoed, na de drie ritjes in deze kleine tivoli, kon ik 70 achtbanen aanvinken op mijn lijstje en had ik er mijn 14e bingo bij. Juij!

Ook kinderachtbanen zijn achtbanen…

Volgens onze planning konden we nog een uurtje in het park blijven, maar de drukte had zich van het ene plein ook al naar het andere verspreid. Er was één of ander optreden in de namiddag op het (erg grote) podium van het park, waardoor het echt onaangenaam druk begon te worden en de wachtrijen erg lang werden. Na nog een wandeling gemaakt te hebben door het hele park met een ijsje in de hand, en nog een ritje op de octopus meegepikt te hebben, trokken we richting uitgang.

Gröna Lund was het eerste stadspretpark dat ik bezocht, en ik moet zeggen, het valt erg in de smaak! Het is een heerlijk parkje en ze zien me er zeker nog terug!

(PS: Voor de geïnteresseerden: het loopspookhuis lieten we links liggen. Allebei houden we niet echt van dergelijke attracties. Ik doe ze enkel tijdens haloweenevents in de parken, maar ook dan is het met een heel klein hartje. Bla Taget was al een hele uitdaging voor ons ;) )

Alle foto’s