Laat ons in contact blijven!

Brakesection Magazine

In gesprek met… Jeroen Nijpels

#2 (Augustus 2014)

In gesprek met… Jeroen Nijpels

In gesprek met… Jeroen Nijpels

Lang geleden, in een tijd waarin ik als tiener elk jaar weer uit keek naar welke nieuwe attracties er zouden openen in de pretparken in de buurt, geloofde ik nog dat pretparken hun attracties helemaal zelf bouwden. Het was pas veel later dat ik er achter kwam dat pretparken die gewoon kopen bij bedrijven om daarna, al dan niet zelf, aan te kleden. Maar hoe gaat dat precies in zijn werk? Hoe beslist een pretpark bij wie ze een attractie gaan kopen?

Ik klopte aan bij Jeroen Nijpels, ondernemer en adviseur in de pretparkenwereld met zijn eigen bedrijf JN Entertainment & Leisure Consultancy, die me tijdens het interview meerdere keren een volledig nieuwe kant van de pretparkwereld liet zien.

Hoe ben je zelf ooit in de pretparkensector terechtgekomen?

Jeroen: In 1996 vroeg een bedrijf dat binnen- en buitenpretparken ontwikkelde in Thailand me of ik het zag zitten om te helpen bij hun business development om hun markt te vergroten tot Zuidoost-Azië. Op dat moment had ik helemaal geen ervaring met pretparken en een achtbaan- of pretparkliefhebber was ik nooit echt geweest, maar ik was wel altijd bezig geweest in de entertainmentsector met bijvoorbeeld het organiseren van evenementen, concerten en festivals. Aangezien pretparken ook deel uit maken van die sector, het gaat immers ook over mensen plezier bezorgen, wou ik dat best wel eens uitproberen.

Vijf jaar lang heb ik voor dat bedrijf gewerkt, maar een jaar nadat ik begonnen was, brak er in Zuidoost-Azië een grote economische crisis uit die veel pretparkprojecten deed struikelen en waarna we onze focus besloten te verleggen naar het Midden-Oosten. Zo hebben we toen pretparken gebouwd in Mekka en Djedda in Saoedi-Arabië, maar ook heel wat project ontwikkeld die jammer genoeg niet van de grond zijn gekomen.

Wat moeten we ons concreet voorstellen wanneer je vertelt dat jullie een pretpark gebouwd hebben? Is dat dan echt van een kale vlakte tot de opening?

Jeroen: Wel, laat ons dat park uit Djedda even als voorbeeld nemen, want dat was echt een bizar project. Daar was een klant, een rijke sjeik zoals je die kent uit de sprookjes van duizend-en-één-nacht, die ooit wat tekeningen had gezien van ons bedrijf waarin we voorstelden hoe het attractieaanbod van een pretpark er voor enkele tientallen miljoenen uit zou kunnen zien. Dat waren gewoon voorbeeldtekeningen ter illustratie van een rechthoekig stuk land met in het midden een meer waarrond enkele attracties getekend stonden. Op een gegeven moment belt die man naar ons om te vertellen dat hij zo’n stuk land klaar had, het meer gegraven had en zich afvroeg wat er verder moest gebeuren. Mijn baas is toen meteen met het vliegtuig naar Saoedi-Arabië vertrokken en 24 uur later belde hij me op om te zeggen dat alles er echt klaar lag en ze gewoon nog attracties nodig hadden. Toen zijn we beginnen rondkijken en hebben attracties opgekocht bij een failliet park in Japan en bij Europese kermisexploitanten en hebben we enkele attracties gebruikt van een eigen project waarbij de aandeelhouders ruzie hadden gekregen en dat dus niet meer doorging in Bangkok, terwijl het voor 90% klaar was. We hebben die attracties afgebroken, de attracties in Japan en Europa opgehaald en daarna in een 110tal containers verscheept naar Djedda om ze daar opnieuw op te bouwen. En die staan daar nu volgens mij ergens te verroesten nabij een groot vakantiepark. Hij had een totaal onrendabel businessplan bleek later: het park was enkel gebouwd voor de superrijken van Saoedi-Arabië die slechts twee tot drie weken in het vakantiepark verbleven. Voor de rest kon niemand er in. Dat is volgens mij al snel failliet gegaan.

Momenteel ben je vertegenwoordiger van Zierer, een Duits bedrijf waarvan bijna elk pretpark in België en Nederland attracties staan heeft, nWave, het Belgische bedrijf dat 3D-films maakt, en het R80XL-reuzenrad van Bussink Design en Maurer German Wheels. Hoe ben je uiteindelijk bij al die bedrijven terecht gekomen?

Jeroen: In 2001 ben ik overgestapt van dat Aziätische bedrijf, MEGA Parcs heette het, naar Freizeit Anlagen Bau (FAB) in Luxemburg, een handelshuis in attracties. Dat bedrijf was na het einde van hun contract met het Nederlandse Mondial op zoek naar een nieuwe fabrikant om te vertegenwoordigen. Zierer was toen, net zoals bijna alle attractiefabrikanten in Duitsland, door financieel moeilijke tijden gegaan omdat het bijzonder slecht ging in de industrie aan het einde van de jaren negentig en was op zoek naar een nieuwe vertegenwoordiging. Zo kwamen die twee bedrijven bij elkaar. Vanaf 2002 was FAB de wereldwijde vertegenwoordiger van Zierer, waar ik tot 2005 bij geholpen heb. In dat jaar heb ik besloten om een eigen bedrijf te starten waarin ik al die ervaring die ik had opgedaan met het ontwikkelen en bouwen van pretparken en het verkopen van attracties samengebracht heb. Tot 2007 had FAB een contract met Zierer, maar dat werd niet verlengd. Zierer is toen bij mij aan komen kloppen met de vraag of ik hen niet opnieuw wilde vertegenwoordigen in de landen waar ik dat voor hen bij FAB ook gedaan had: Benelux, Groot-Brittannië, Oost-Europa en Scandinavië. En sinds 2007 ben ik dus naast consultant ook vertegenwoordiger van Zierer-attracties.

Daarna zijn daar ook nog de reuzenraden van Ronald Bussink, volgens velen binnen de industrie de beste ontwerper van reuzenraden ter wereld, bijgekomen waarvan ik nu nog steeds het R80XL-reuzenrad vertegenwoordig, terwijl Vekoma de rechten op de kleinere reuzenraden van hem over gekocht heeft. En wanneer ik ergens een project zie waarbij een film van nWave zou kunnen passen zal ik dat zeker voorstellen.

Stel, een pretpark is op zoek naar een nieuwe attractie. Hoe komen ze dan bij jou terecht? Ga je van pretpark naar pretpark om de nieuwe attracties voor te stellen? Of komen de parken naar jou met het type attractie dat ze graag zouden willen kopen?

Jeroen: In het verleden, toen ik nog minder ervaring had en mijn netwerk nog niet zo groot was, ben ik echt begonnen als rondreizende verkoper met een koffer vol brochures en dvd’s om de attracties voor te stellen bij de parken. Tegenwoordig zijn er drie ontwikkelingen die er voor gezorgd hebben dat dat niet meer het geval is.

Ten eerste heeft Zierer in de laatste jaren een goede reputatie opgebouwd op vlak van kwaliteit van de attracties. Heel veel van onze klanten zijn bestaande klanten die reeds attracties van Zierer in hun pretpark staan hebben, er zeer tevreden over zijn en bij ons terugkomen. Om de drie, vier jaar krijg ik dan van hen telefoon met de vraag of we iets nieuws hebben, of met een concrete vraag voor een bepaalde attractie van Zierer die ze in hun achterhoofd hebben.

Ten tweede hebben de pretparken het ondanks de crisis best goed gedaan de laatste tijd. Veel parken zijn op het laatste moment dan nog snel op zoek naar een nieuwe attractie omdat ze onverwachts toch nog wat extra geld verdiend hebben dat nog snel opgemaakt moet worden.

En na 18 jaar ervaring in de branche, ten derde, doe ik toch nog heel vaak aan netwerken van mijn eigen bedrijf. Soms op een visuele manier door bijvoorbeeld sponsor te zijn van evenementen, maar ook heel vaak gewoon achter de schermen. Je zult van mijn eigen bedrijf nooit advertenties zien staan in de vakbladen of een beurs op een stand, want dat werkt voor mij eigenlijk contraproductief. Zierer heeft een stand en daar ben ik vooral veel bij aanwezig en eigenlijk heb ik amper nog tijd om nieuwe klanten te aanvaarden naast alles wat ik nu al doe op vlak van vertegenwoordiging. Wat ik dan wel weer doe is vóór de grote Europese en Aziatische pretparkbeurzen van start gaan een eigen evenement organiseren voor mijn klanten op een aparte locatie. In Azië is dat een grote receptie, in Europa is dat vaker een kleinschaliger diner, waarop ik dan mijn relaties uitnodig en wat interessante mensen samen breng die elkaar misschien nog niet zo goed kennen maar waartussen wel een dynamiek kan ontstaan op zo’n evenement.

Ik ben tegenwoordig helaas steeds minder in staat om langs te gaan bij de parken om gewoon eens hallo te zeggen en te kijken hoe het met hen gaat. Ik zou dat heel graag weer eens beginnen te doen, maar het is de laatste jaren zo druk dat het er gewoon niet meer van komt.

Wie zijn momenteel je beste klanten in Europa?

Jeroen: Plopsa is bijvoorbeeld een hele goeie klant. Aan hen heb ik in de afgelopen 10 jaar een vijftiental attracties mogen verkopen. Paultons Park komt ook heel vaak over de vloer en Liseberg in Zweden vervolledigt de top drie. Dat zijn klanten die telkens ze iets nieuws willen eens komen luisteren naar wat ik hen namens Zierer kan aanbieden.

Welke Zierer-attracties zijn er dan allemaal terug te vinden in de Plopsa-parken?

Jeroen: In vier van de vijf parken van Plopsa is momenteel onze Kontiki, de schommelende boot die tegelijk ronddraait, te vinden. In de indoorparken, in het Mayaland in Plopsaland De Panne en in Holiday Park vind je onze ronddraaiende vrijvaltorens, ook de achtbanen in de indoorparken zijn van Zierer en zowel in Mayaland en Holiday Park is de Bloemenmolen terug te vinden.

Die laatste is gebaseerd op de ‘One fish, two fish, red fish, blue fish’-attractie in Universal’s Island of Adventure in Orlando. Heel wat parken vonden dat een fantastische attractie, maar doordat Universal heel wat speciale eisen had voor die attractie en een groot budget was die attractie zo verschrikkelijk duur geworden dat het heel lastig was om die goedkoper te kunnen bouwen voor andere parken. Uiteindelijk heeft Tivoli Gardens in Kopenhagen ons bijna verplicht om een goedkopere versie te maken, maar dan zonder een interactief liedje, omdat ze die attractie zo graag wilden. En vanaf dan was het mogelijk om de attractie voor een pak minder geld aan andere pretparken te kunnen aanbieden. Steve van den Kerkhof was één van die mensen die enorm gecharmeerd was door de ‘One fish, two fish’-attractie en heeft er toen ook meteen voor gekozen om de attractie te kopen. Het was echter nog steeds geen goedkope attractie, de olifantenmolens van onze Italiaanse collega’s zijn bijvoorbeeld behoorlijk wat goedkoper maar leveren daarvoor ook minder, dus het was altijd even slikken voor de klanten en dus ook voor Steve wanneer ze de prijs hoorden. Uiteindelijk heeft Plopsa het toch willen proberen en waren ze er zo tevreden over dat ze een tweede model voor Holiday Park hebben aangeschaft.

Ook Viktors Race in Plopsaland De Panne is een achtbaan van Zierer die we onlangs grotendeels vervangen hebben. Het is net zoals de Keverbanen in Walibi Belgium en Bellewaerde een achtbaan waarvan de rails een I-profiel hebben, maar die worden ondertussen niet meer gemaakt. De standaarden voor achtbanen zijn in Europa in de loop der jaren gewijzigd en steeds strenger geworden. Niet dat die banen niet veilig zouden zijn, maar de technieken zijn geëvolueerd en met die nieuwe kennis kunnen nieuwe types banen ontwikkeld worden die, bijvoorbeeld, stabieler zijn dan de I-profielrails. Speciaal voor Plopsaland De Panne heeft Zierer toen een groot deel van de achtbaanstukken opnieuw in I-profiel geproduceerd en zo’n 70% van de baan vervangen, een nieuwe trein gemaakt, een nieuwe besturing gekoppeld en werd er door Plopsa ook nieuwe decoratie aan de baan toegevoegd. Maar tegenwoordig maakt Zierer gebruik van ronde buizen voor het Force-model, zoals bijvoorbeeld bij Huracan in Bellewaerde, de indoorbanen in de Plopsa-parken of de Rollende Stenen in Hellendoorn.

Om even terug te komen op Huracan: was het een zware klus om een achtbaan te ontwerpen die in het gebouw van Los Piratas paste?

Jeroen: Niet echt. Het was uiteraard een op maat gemaakt ontwerp, maar zulke banen maken we bij wijze van spreken elke dag. Zolang je weet wat de grenzen zijn en daar rekening mee houdt is zo’n baan ontwerpen niet bijzonder moeilijk. Bij Huracan was het natuurlijk wel een uitdaging om een baan te ontwerpen die in het relatief lage gebouw paste, maar buiten toch behoorlijk hoog was. Na die eerste grote val, terug het gebouw in, heeft het achtbaantreintje dan heel wat energie maar die konden we in dit geval niet kwijt raken door de baan nog een aantal keer hoog te laten gaan. Daarom is die baan dan ook zo verschrikkelijk snel binnen, omdat de rails na de drop van 15 meter amper nog 5 tot 6 meter hoog gaan. Huracan kan zijn snelheid dus alleen maar kwijt geraken in de lengte van de baan en dan nog gaat de baan aan het einde stevig in de remmen. Er zitten ook nog wat scherpe bochten in met een stevige banking omdat het gebouw niet zo overdreven groot was, maar voor de rest was dit project niet veel moeilijker om te ontwerpen dan een andere op maat gemaakte achtbaan.

Klopt het dat pretparken vaak attractiebouwers tegen elkaar uitspelen voor een bepaald project?

Jeroen: Dat gebeurt wel eens, inderdaad. Dat is net zoals je een auto gaat kopen, dan ga je ook bij verschillende leveranciers en merken langs om prijzen en prestaties te vergelijken. Op zich is dat niets bijzonders. Wat je tegenwoordig wel ziet, en dan vooral op het vlak van op maat gemaakte achtbanen, is dat de rollen eventjes omgedraaid zijn: pretparken moeten nu vaak elkaar gaan bekampen om nog bij een bepaalde bouwer een achtbaan te kunnen bestellen. Dat komt vooral wegens een tekort aan engineering-capaciteit bij de bedrijven die de op maat gemaakte achtbanen ontwerpen voor de bouwers, zoals Stengel. Dat is een trend die de laatste paar jaar naar boven is beginnen komen en een pretpark mag tegenwoordig al van geluk spreken als ze een bouwer vinden wanneer ze nog snel een nieuwe achtbaan willen.

Het uitspelen van de leveranciers is echter iets dat vermoedelijk wel zal blijven, maar veel last hebben we daar niet van. Zo heeft Zierer bijvoorbeeld ook een offerte aangeleverd voor de achtbaan die nu Sky Scream is geworden in Holiday Park, maar dat hebben we verloren aan Premier Rides. Zierer had een lanceerachtbaan met hele grote inversies en een verticale vrije val in ontworpen. Oorspronkelijk was er een Hollywood-thema gepland voor de baan en onze baan zou een hotel binnengereden hebben met een grote lift in die op hol zou slaan, waarna de volledige achtbaantrein naar beneden zou vallen en de rit verder zou gaan.

Zijn er nog projecten waarvan je denkt: jammer dat we die niet hebben kunnen uitvoeren.

Jeroen: Tgoh, weet je, you win some, you lose some. Zo heeft Zierer een jaar of vier geleden ook een aanbod gedaan voor Helix in Liseberg, al was die toen nog op een volledig andere plek gepland. Maar dat is uiteindelijk naar Mack gegaan. Aan de andere kant hebben we dan wel weer de fantastische Verbolten in Busch Gardens Williamsburg kunnen bouwen, terwijl niemand verwacht had dat dat project ooit naar Zierer zou gaan. Zierer kreeg het project uiteindelijk toch doordat ze, onder andere, een meer betrouwbare vrije val in de achtbaan kon inbouwen dan diegene die tot op dat moment toe bestonden. Het systeem van Thirteen in Alton Towers bestaat bijvoorbeeld uit twee hydraulische cilinders die samen naar beneden gaan, maar door de vloeistof in de cilinders is het bijzonder lastig om die pompen steeds perfect gelijktijdig naar beneden te laten gaan. Het systeem van Zierer werkt dan weer met een groot frame rond de rails met bovenaan een magnetisch gedeelte dat op zijn plek wordt gehouden door mechanische zekeringen en een elektromagneet. Wanneer de trein naar beneden moet vallen worden de zekeringen gelost en wordt de magneet uitgeschakeld, waarna de zwaartekracht zijn werk doet.

Wat zou je de komende jaren nog graag zien verschijnen uit de catalogus van Zierer in de buurt?

Jeroen: Ik zou heel graag in één van de Europese pretparken een mooie, grote lanceerachtbaan van Zierer willen bouwen. Helix vind ik echt een prachtige baan en een baan van die grootte zou ik echt graag eens in middelgroot of groot park in Europa willen helpen maken.

En wat zouden we jou en je bedrijf tenslotte nog kunnen toewensen voor de toekomst?

Jeroen: (Lacht) Wel, dat het nog vele jaren mag doorgaan zoals het nu gaat. In 2013 heb ik een kantoor opgericht in Singapore, waar ik een medewerker aan het opleiden ben om later mijn rol te kunnen overnemen in Azië. Daarnaast ben ik nu ook op zoek naar een medewerker die me hier in Europa kan helpen zodat ik mijn activiteiten nog wat zou kunnen uitbreiden. Het zou iemand moeten zijn met affiniteit met de pretparkbranche die bij voorkeur een business of management opleiding heeft genoten, goed zelfstandig kan werken, vloeiend Engels en wat Duits spreekt en bereid is om vaak onderweg te zijn. Misschien zit er tussen jullie lezers wel iemand die zich in dat profiel kan herkennen.

Wie weet… iemand interesse? We hopen alvast dat je snel een geschikte persoon mag vinden en dat die spectaculaire launchcoaster er maar snel mag komen!

Meer artikels uit #2 (Augustus 2014)

Winkelwagen

Populair:

Met heel veel dank aan onze sponsors:

To Top