Laat ons in contact blijven!

Brakesection Magazine

Halloween in Universal Studios Orlando

#4 (Oktober 2014)

Halloween in Universal Studios Orlando

Foto: Tom Vandenbroucke

Halloween in Universal Studios Orlando

Net zoals vele pretparkfans droomde ik er van om ooit tot in Orlando (Florida) te geraken om er een bezoek te kunnen brengen aan pretparkresorts als Disney World, Universal Studios, Bush Gardens, Seaworld… en hun fantastische attracties. Eind september was het na jaren uitkijken eindelijk zo ver: twee weken ongestoord pretparkplezier in de pretparkhoofdstad van de wereld. 

We hadden er eigenlijk niet op gelet bij het plannen van de reis, maar het toeval wou dat de Halloween Horror Nights van Universal Studios van start gingen toen wij in Orlando waren. Geen twijfel mogelijk dus dat deze halloweenliefhebber een aantal avonden ging doorbrengen in het Universal Studios park.

Voor wie niet zo goed thuis is in de Amerikaanse pretparken, even een korte uitleg over het Universal Studios Resort. Net zoals het nabijgelegen Disney World bestaat het resort uit pretparken, hotels en een uitgaansgebied. In het geval van Universal Studios Orlando zijn er twee pretparken: Universal Studios en Islands of Adventure. De parken staan er voor bekend zeer spectaculaire attracties te hebben die vaak het thema hebben van bekende films. Jurassic Park, Harry Potter, The Mummy, Transformers, Men in Black, The Simpsons, Despicable Me, E.T., Spider-Man… het zijn maar enkele voorbeelden van de vele kaskrakers die hun plekje gevonden hebben in de twee parken. Daarnaast staat Universal Studios er ook voor bekend een pionier te zijn op vlak van speciale effecten en projecties in darkrides. Een zeer groot deel van de attracties zijn dan ook darkrides waarbij echte decors afgewisseld worden met filmbeelden, al dan niet in 3D. Zo wordt de Spider-Man attractie tot op vandaag één van de beste, zoniet de beste, darkride ter wereld genoemd en is ‘Harry Potter and The Forbidden Journey’ ongetwijfeld de darkride met de meest geavanceerde technologie.

Maar niet alleen op vlak van attracties gooit Universal Studios hoge ogen. Sinds jaar en dag staat het halloweenevenement in het Studios-park bekend als één van de grootste halloweenevenementen ter wereld. Niet alleen omwille van de grootte van het evenement, maar ook omdat de spookhuizen vernieuwend en bijzonder sterk uitgewerkt zouden zijn. Ik was er dan ook zeer benieuwd naar of dat zou kloppen en op welke vlakken het evenement dan zoveel beter zou kunnen zijn dan wat wij hier kennen in Europa.

Een eerste grote verschil met de evenementen in de Belgische en Nederlandse pretparken is dat de Halloween Horror Nights enkel ’s avonds doorgaan. Overdag valt er in het park niets te bespeuren van acteurs, scarezones of spookhuizen. Hoewel bijna alle decoratie wel in het park klaar staat is het grootste deel daarvan bedekt met zwarte doeken om de bezoekers die het park overdag bezoeken niet te verwarren. Om vijf uur ’s avonds wordt iedereen vriendelijk verzocht om het park te verlaten, waarna in een recordtempo alles klaargezet wordt, zodat de deuren om half zeven weer zouden kunnen openen. Dat gebeurt dan ook met de nodige show. Eén van de grote scarezones van dit jaar is gebasseerd op de thriller ‘The Purge’. De film vertelt het verhaal van een Amerika in de niet zo verre toekomst, waarbij jaarlijks één nacht alles is toegestaan. Politie, brandweer en ziekenhuizen leggen het werk neer en iedereen die dat wil mag twaalf uur lang doen wat hij of zij wil. Van overvallen tot moorden. Maar ook de mensen die je wil overvallen of vermoorden mogen zichzelf verdedigen zoals zij dat willen. Genoeg stof dus voor een boeiende film en scarezone. Het heropenen van de poorten van het park ging dan ook gepaard met de start van de jaarlijkse Purge, een kleine show waarbij een politicus de Purge voor geopend verklaard en waarna een massa gekken met maskers kettingzagen en wapens tevoorschijn halen en mensen de lanen van het park injagen.

Eenmaal je daar van bekomen bent heb je zo’n kleine zes uur de tijd om te genieten van de shows, spookhuizen en scarezones. Wie echt alles wat de Halloween Horror Nights te bieden heeft wil doen heeft twee opties: een Express-pass kopen of het evenement meerdere avonden bezoeken. Zes uur is gewoon veel te weinig. We spraken met een vriendelijke operations-verantwoordelijke van het park die ons uitlegde dat de wachtrijen voor de spookhuizen meestal tussen het uur en twee uur bedragen, afhankelijk of het huis gebaseerd is op een bekende film (gemiddeld twee uur wachten) of een zelfverzonnen thema heeft (gemiddeld één uur wachten). Wij kozen er voor om het evenement twee avonden te bezoeken, maar na het eerste bezoek  werd al snel duidelijk dat we zelfs met twee avonden te weinig tijd zouden hebben om zowel alle shows als alle spookhuizen te bezoeken. Onder het motto ‘we zijn hier maar één keer en we hebben al veel geld uitgegeven, dus die Express-pass zal het verschil niet maken’ kozen we er dan toch voor om zo’n voorkruippas te kopen voor de tweede avond. Goedkoop zijn die daar niet, je telt er zo’n vijftig euro voor neer, maar zonder was het gewoon onmogelijk geweest om alles te doen. Universal weet dat en biedt daarom ook halloweenabonnementen aan. Daarmee kan je de halloweenavonden zo vaak bezoeken als je wil en je doet al voordeel bij een tweede bezoek.

Dit jaar had het evenement geen overkoepelend thema. Men maakte vooral reclame met het “Walking Dead”-huis, gebaseerd op het recentste seizoen van de gelijknamige televisieserie over zombies. Het zou het langste en grootste spookhuis zijn dat Universal ooit gebouwd had en dat willen we gerust geloven! Vlak naast het pretpark zijn er echte filmstudios te vinden die het park met Halloween kan gebruiken om enkele spookhuizen in te bouwen. Plaats genoeg dus voor een gigantisch huis. Na iets meer dan twee uur gewacht te hebben konden we binnenwandelen in een verwoeste gevangenis. Wat volgde waren geen zwarte gangen of goedkope geprinte decors, maar sets van filmkwaliteit! In het “Walking Dead” huis was bijvoorbeeld een volledige supermarkt nagebouwd, inclusief een neergestorte helikopter die op het dak gevallen was en elk moment dreigde door het dak te vallen. Bijzonder indrukwekkend was ook een kamer met stroboscooplicht waarbij je door acteurs, poppen en spiegels het gevoel kreeg omsingeld te zijn door een gigantische horde zombies die je probeerden te grijpen. Aan acteurs duidelijk geen gebrek, want zo was er ook een tuin te vinden in het spookhuis waarbij ongeveer elke meter een zombie uit de struiken kwam om je te doen schrikken. Een overweldigend spookhuis waarover niets, maar dan ook niets negatiefs te vertellen is. Wat wel niet zo fijn is: de manier waarop je de huizen bezoekt. Omdat de Halloween Horror Nights zo verschrikkelijk populair zijn wordt je in grote groepen in de spookhuizen gestuurd. Daar waar je bij ons nog in kleine groepen de tijd krijgt om zelf je weg te zoeken, loop je in Orlando gewoon in een lange rij aan een behoorlijk snel tempo door de huizen. Niet alleen zie je daardoor vele schrikeffecten van mijlenver aankomen, je mist ook volledig het gevoel van alleen je weg te moeten zoeken in een donkere omgeving.

Bijzonder jammer uiteraard, maar ergens wel begrijpelijk als je de gigantische wachtrijen ziet die voor de spookhuizen staan.

Het “Walking Dead”-spookhuis was van een briljante kwaliteit, maar helaas zijn niet alle huizen even goed of even lang. Over het algemeen komt het er op neer dat de spookhuizen die op films gebaseerd zijn het langst zijn, het meeste acteurs hebben en het best uitgewerkt zijn. In alle huizen zijn de decors van een heel hoog niveau, maar de huizen met eigen thema’s zijn duidelijk een stuk korter en hebben een pak minder acteurs of speciale effecten.

Over speciale effecten gesproken… Het tweede grootste huis stond dit jaar in het teken van de film ‘Alien vs. Predator’, waarbij twee gruwelijke rassen een oorlog tegen elkaar uitvechten. Heel stom is dat, in tegenstelling tot het “Walking Dead”-huis dit spookhuis geen gevel heeft: je wandelt gewoon een studiodeur binnen. Een gevel leek zelfs eerder uitzondering dan regel te zijn. De ervaring leek bij veel van de huizen pas te beginnen eenmaal je de studio of tent binnen was. Het gebrek aan een mooie gevel wordt dan wel opgevangen door een “openingsscène”, een bijzonder grote ruimte die heel sterk aangekleed is en waar nog geen acteurs in zitten, maar die wel meteen de juiste sfeer schept. Zo ook bij ‘Alien vs. Predator’ waarbij je een bos binnenwandelt waar een ruimteschip is neergestort. De rest van het spookhuis bestaat dan uit dat ruimteschip waar je doorloopt en je je weg uit probeert te vinden. En geloof ons, je waant je door het uitzonderlijk sterke decor echt in een ruimteschip zoals je dat uit de films kent! De “predators” waren echte acteurs, maar veel indrukwekkender waren de “aliens”: gigantische poppen die bestuurd werden door poppenspelers achter de schermen en die met vloeiende bewegingen je lijken aan te vallen. Ongekend hier in de buurt, en misschien net iets te duur om hier ooit in een spookhuis te zien, maar verbluffend schrikwekkend! Ongeveer halfweg in het huis komt het leger je helpen om te ontsnappen, waardoor je voortdurend in een vuurgevecht tussen hen, de “aliens” en de “predators” loopt, terwijl ze je proberen te beschermen. Op dat moment neemt de show het over van het “doen schrikken”, wat het een bijzonder intense beleving maakt.

Halloween staat in Amerika bekend met drie trefwoorden: uiteraard is er angst, maar het moet ook ergens humoristisch blijven en ten slotte mag het zelfs een beetje sexy zijn. Fans van dat laatste aspect werden op hun wenken bediend in het “From Dusk Till Dawn” spookhuis. Je komt er terecht in de bekende nachtclub uit de serie, waarin de vrouwen mannen proberen te verleiden, waarna ze door monsters belaagd worden. En dat mag je in dit huis best letterlijk nemen. Danseressen met bijzonder weinig kleren aan dansen op loeiharde muziek. Maar wie net iets te lang blijft staren heeft het zitten: achter iedere hoek zit wel een monster met een kettingzaag die je snel verder doet lopen. Laat ons zeggen dat we in dit huis vaak achternagezeten zijn. De nachtclub bracht ons naar de catacomben waar de monsters leven, en de weg naar de normale wereld terug vinden ging dan ook gepaard met de nodige aanvallen.

Deze drie huizen waren ongetwijfeld de toppers van het evenement. Er was nog een vierde huis gebaseerd op een bekende film, namelijk het “Halloween”-huis. De film “Halloween” vertelt het verhaal van seriemoordenaar Michael Myers. In het spookhuis waren zowat alle moordscènes uit de film nagebouwd en die leken bijzonder goed op de echte scènes van de film. Helaas was het huis los daarvan veel te kort en kwamen de scares telkens op hetzelfde neer: Michael Myers komt van achter een hoekje om je te doen schrikken.

Naast de “filmhuizen” waren er dus ook spookhuizen die niet gebaseerd waren op een bestaand verhaal. Zo waren er nog vier spookhuizen die een eigen thema kregen. Vaak staat dan één thema centraal en werd er daarbij een verhaal verzonnen dat je in het spookhuis beleefd: een fabriek waarin enge clowns gemaakt worden uit mensen, een verdoemd huis vol poppen en een bezoek aan een dorp vol kannibalen. Tot slot was er ook nog een spookhuis over Dracula waar we niks van snapten omdat er, ondanks de knappe decors, amper vampieren te zien waren. Blijkbaar zou het reclame geweest zijn, zo lazen we achteraf, voor een film die binnenkort in de zalen komt en vertelt hoe Dracula, njah, Dracula geworden is. Als de film even slecht wordt als het verhaal in het spookhuis, dan kan je gerust thuis blijven voor “Dracula Untold – Reign of Blood”. Wel heel sterk was het spookhuis over de kannibalen kolonie. Hoewel de schrikeffecten zelf behoorlijk standaard waren, was de decoratie verbluffend. Je waande je er echt in een donker, provisorisch huttenkamp waarbij mensen op de meest gruwelijke manieren vermoord werden om klaar gemaakt te worden voor het avondmaal. Behoorlijk wat clichés, maar zeer knap uitgevoerd.

Tot zover wat de spookhuizen betreft. Over het algemeen is de conclusie dat ze inderdaad stukken beter aangekleed zijn dan “onze” huizen. Nu, Universal Studios heeft daarvoor een gigantisch budget natuurlijk, maar het was fijn om eens niet voortdurend in gangen te moeten lopen maar echt door grote kamers en scènes te kunnen wandelen. De recentste spookhuizen in zowel het Belgische als Nederlandse Walibi lijken dat echter ook steeds meer te doen, wat een bijzonder fijne ontwikkeling is!

De spookhuizen hebben ons dus echt overdonderd, in tegenstelling tot de scarezones. Daar hadden we toch wel iets meer van verwacht. Hoewel het aantal acteurs in de straten gigantisch is in vergelijking met het aantal in de Europese parken zijn het allemaal maar suffe bedoeningen. We durven eerlijk stellen dat we de afgelopen jaren in Walibi Holland betere zones gezien hebben. Niet alleen lijken de acteurs er vooral te zijn om mee op de foto te gaan, ook de aankleding van de zones is behoorlijk beperkt. Een verklaring daarvoor moeten we waarschijnlijk niet ver zoeken. Vermoedelijk kan het park de zones niet vol decoratie zetten omdat het op die avonden net verschrikkelijk druk is. Ieder stuk decoratie dat in de weg staat houdt de bezoekersstroom tegen en dat wil het park vermoedelijk zoveel mogelijk voorkomen…

Tot slot waren er ook een viertal shows. Twee daarvan zijn grote shows die op bepaalde uren opgevoerd worden, twee andere waren kleine shows die sporadisch te zien waren in de scarezones en waarbij slachtoffers geveild of vermoord werden. De eerste grote show was het jaarlijks terugkerende “Bill & Ted’s Excellent Halloween Adventure”. Daarin wordt alles wat in het afgelopen jaar uitgebreid in de media geweest is belachelijk gemaakt. Bedenk daarbij nog wat puberale humor, wat rondborstige danseressen en wat afgetrainde dansers en je kunt je de “Bill & Ted”-show perfect voorstellen. Slecht? Absoluut niet. Het is veertig minuut ongegeneerd grappen, grollen en genieten met je verstand op nul. En dat mag wel eens op een halloweenavond. De meerwaardezoeker laat de show best links liggen, al vraag ik me af wat die überhaupt op een halloweenevenement zou komen doen. De tweede grote show was ‘The Rocky Horror Picture Show: A Tribute’, zoals de naam zelf al doet vermoeden een korte versie van de cultklassieker dus. In een klein halfuur worden de bekendste liedjes en scènes uit de film gezongen en nagespeeld. Voor de liefhebbers, want ‘The Rocky Horror Picture Show’ is een behoorlijk bizarre film… waar wij grote fan van zijn. Het mag dan ook niet verbazen dat we ook met stralende gezichten buiten wandelden na deze show…

Over het algemeen waren we zeer sterk onder de indruk van de Halloween Horror Nights. Het klopt dat het evenement grootster is dan alles wat we in de buurt kunnen voorstellen. De spookhuizen waren van een heel hoog niveau, evenals de shows maar de scarezones zouden een stuk beter kunnen. Het is jammer dat je keuzes moet maken of veel moet bijbetalen om alles te kunnen doen, maar verder is het inderdaad een topevent!

Lees meer

Meer artikels uit #4 (Oktober 2014)

Winkelwagen

Populair:

Met heel veel dank aan onze sponsors:

To Top